Zes soorten partners die ouders liever niet aan de zijde van hun kind zien

In dit artikel:

Ouders hopen dat hun volwassen kind een partner vindt die het gelukkig maakt, maar kunnen zich zorgen maken over bepaalde eigenschappen. Het artikel, gebaseerd op een stuk van YourTango, noemt zes soorten partners die vaak alarmbellen doen afgaan.

Ten eerste is er de onverantwoordelijke partner, die afspraken niet nakomt, weinig initiatief toont en anderen zijn problemen laat oplossen. Daardoor kan het kind in een zorgende rol terechtkomen. Ook grote verschillen in waarden, toekomstplannen of de manier waarop partners met elkaar omgaan, kunnen voor spanningen zorgen. Verschillen in cultuur, geloof of achtergrond zijn op zichzelf geen probleem, zolang de belangrijkste levenskeuzes verenigbaar zijn.

Een controlerende of manipulerende partner kan bepalen met wie het kind omgaat, voortdurend willen weten waar het is of invloed uitoefenen op persoonlijke beslissingen. Een respectloze partner maakt kleinerende opmerkingen, negeert grenzen of neemt het kind niet serieus. Daarnaast kan een onbetrouwbare partner, die liegt, afspraken verbreekt of zaken verzwijgt, het vertrouwen en gevoel van veiligheid aantasten. Relatietherapeut Gary Brown noemt herhaaldelijk liegen, ontrouw en slecht gedrag begrijpelijke redenen voor wantrouwen bij ouders.

De ernstigste zorg is volgens het artikel een onveilige relatie. Dreigementen, intimidatie en het ondermijnen van iemands zelfvertrouwen kunnen zowel lichamelijke als emotionele schade veroorzaken. Ouders kunnen uiteindelijk niet bepalen op wie hun volwassen kind verliefd wordt. Wel kunnen ze betrokken blijven, zonder direct te oordelen luisteren en duidelijk maken dat hun kind altijd bij hen terechtkan.