Yolanthe: 'Als ik nog een kindje zou krijgen, zou ik het anders doen'

In dit artikel:

Yolanthe vertelt open over haar leven als solomoeder van zoontje Xess: het gaat haar overwegend goed af, maar het is niet zonder moeilijke momenten. Ze ervaart soms eenzaamheid en twijfels — vooral wanneer Xess extra aandacht nodig heeft — en erkent dat je “het toch allemaal alleen” moet doen. Toch beschrijft ze hun relatie als een hecht team: ze maken van veel dagen een feestje en proberen samen plezier en creativiteit te vinden.

De wens voor een tweede kind is altijd aanwezig geweest, maar Yolanthe zegt dat ze dat anders zou willen aanpakken: bij voorkeur samen met een partner, zoals zijzelf als kind hoopte op een gezin met twee ouders. Hoewel dat gevoel haar soms verdriet heeft gegeven, legt ze de nadruk op wat wél goed gaat: Xess krijgt alle aandacht en liefde die ze kan geven. Ze illustreert dat met een simpel dagelijks beeld — samen een schoolkunstproject maken waarbij de woonkamer vol verf ligt.

De creatieve vrijheid die ze nu koestert, wijt ze aan haar moeder, die met acht kinderen uit Spanje naar Nederland vluchtte en van weinig iets vrolijks maakte—zoals het opknappen van een kapot bootje tot speeltuig. Die praktische vindingrijkheid en speelsheid probeert Yolanthe aan Xess mee te geven. Daarnaast vertelt ze ook over het adoptieproces voor een mogelijk tweede kindje; het hele interview verschijnt volgende week in Kek Mama.