Wil je als ouder steeds meer grip op je kind? Pedagoog: 'Loslaten is minstens zo belangrijk'

In dit artikel:

Veel ouders houden hun kind voortdurend in de gaten, bijvoorbeeld via een babycamera, door steeds te willen weten waar het is of door direct in te grijpen wanneer iets moeilijk wordt. Volgens pedagoog Bert Wienen komt die behoefte aan controle vaak voort uit angst om iets te missen of te voorkomen dat er iets misgaat. Hoewel zulke zorgen een normale uiting van liefde zijn, kunnen ouders hun angst ook op hun kind projecteren.

Wienen benadrukt dat opvoeden draait om een balans tussen vasthouden en loslaten. Ouders moeten kinderen begeleiden en dingen voordoen, maar hen ook ruimte geven om zelfstandig te oefenen. Tijd zonder ouderlijk toezicht, bijvoorbeeld op school, buiten of tijdens het spelen, helpt kinderen zichzelf te vermaken, hun tijd in te vullen en met verveling om te gaan. Een kind hoeft niet voortdurend beziggehouden of gevolgd te worden.

Ook ouders mogen tijd voor zichzelf en hun partner nemen, vindt Wienen. Dat is geen gebrek aan betrokkenheid, maar kan kinderen juist leren dat zelfzorg belangrijk is. Het gaat daarom niet om een vast aantal minuten samen, maar om de ruimte die een kind daarnaast krijgt om een eigen karakter en zelfstandigheid te ontwikkelen.

Loskomen van ouders is volgens Wienen een essentieel onderdeel van de opvoeding. Via die geleidelijke afstand leert een kind op eigen benen te staan en zich te redden in een onbekende wereld. Daarvoor is vertrouwen nodig: kinderen kunnen vaak meer dan hun ouders denken. Dat het soms misgaat, hoort bij leren en opvoeden; er bestaat geen perfecte aanpak en ieder kind vraagt om een andere benadering.

Ouders moeten volgens Wienen vooral voorkomen dat hun angst de ontwikkeling van hun kind beperkt. Tegelijk moet een kind altijd weten dat het kan terugkomen bij zijn ouders. Goede opvoeding betekent daarmee niet alleen beschikbaar zijn, maar ook steeds opnieuw durven loslaten.