Waarom mbo-leerlingen afhaken: trainer Romee (34) ziet één fout die bijna iedereen maakt
In dit artikel:
Romee Noorman (34) traint mbo-entreeklassen en ziet keer op keer hetzelfde patroon: leerlingen haken af nog vóór de les echt begonnen is. Ze wijt dat niet aan luiheid of gebrek aan motivatie, maar aan een vaak voorkomende fout van docenten: te snel vasthouden aan lesprogramma’s en te weinig tijd nemen om vertrouwen te winnen.
De groepen waar Noorman werkt bestaan uit jongeren vanaf ongeveer 16 jaar met uiteenlopende achtergronden — van taalachterstanden en negatieve schoolervaringen tot een vluchtverleden of zorgachtergrond. Formeel zijn het leerlingen van de entreeopleiding: ze missen nog een startkwalificatie en werken toe naar een diploma om te kunnen werken of doorstromen. In de praktijk zijn het gewone jongeren met vaak heftige levensverhalen; ze reageren direct en zijn snel afgeleid, maar tonen zich anders zodra er een band is opgebouwd.
Een concreet voorbeeld illustreert haar punt. Een jongen die structureel te laat kwam, domineerde de groep en vroeg rauwweg: “Mevrouw, wat doen wij hier eigenlijk?” Na een individuele, warme benadering vertelde hij dat hij voor zijn zusje zorgt omdat zijn ouders er niet meer zijn; hij werkt veel en is vaak uitgeput. Toen Noorman dat verhaal kende veranderde de dynamiek: strikte maatregelgeving maakte plaats voor wederzijds respect en betere communicatie.
Noorman ontdekte dat het opbouwen van vertrouwen vaak begint met kwetsbaarheid en aandacht. Nadat ze in een eerste les te veel vasthield aan het programma en leerlingen afhaakten, nam ze in de volgende sessie meer tijd voor kennismaking en sprak open over een moeilijke periode in haar eigen leven. Dat brak taboes, gaf ruimte voor gesprekken over racisme, culturele botsingen en vluchtervaringen, en zorgde voor directere betrokkenheid: leerlingen lachten meer, luisterden beter en toon-den openheid.
Haar praktische adviezen voor docenten zijn duidelijk: vertraag, investeer in echt contact, en maak programma’s relevant voor de leefwereld van leerlingen zonder de lat onnodig te verlagen. In een klas met veel ondernemende jongens gebruikte ze voorbeelden en opdrachten rond ondernemerschap en vroeg ze aan het begin steeds naar ieders dromen — zo werd de lesstof concreter en betekenisvoller. Ook benadrukt ze het belang van zorgvuldige taal: woorden blijven hangen en kunnen zowel motiveren als beschadigen.
Noorman hekelt het negatieve imago van het mbo en waarschuwt tegen onderschatting. De jongeren in entreeklassen hebben vaak minder kansen gehad, maar ook veel levenservaring, veerkracht en ambities. Haar oproep: kijk verder dan gedrag, zoek naar het verhaal erachter, geef kansen en daag leerlingen uit. Met geduld en oprechte belangstelling kunnen veel meer jongeren een eerlijke kans krijgen om zich te ontwikkelen.