Waarom je je kind niet moet dwingen sorry te zeggen (en wat wél werkt volgens een deskundige)

In dit artikel:

Jeugdverpleegkundige Ruth Watts (actief op TikTok als @aheathvisitor) bekritiseert het klassieke “zeg sorry” en stelt een alternatief voor om kinderen verantwoordelijkheid te leren nemen. Volgens haar leidt het afdwingen van het woordje sorry vaak tot een automatische, lege reactie zonder begrip van de impact. In plaats daarvan raadt ze ouders aan te werken met drie vaste zinnen waarmee het incident wordt benoemd, de ander de ruimte krijgt om te reageren en vervolgens gevraagd wordt wat nodig is om het goed te maken.

Praktisch betekent dit dat een ouder desgewenst woorden invult als het kind het zelf niet kan verwoorden, bijvoorbeeld: “Het spijt me dat Sam je pijn heeft gedaan, gaat het met je?” Daarna volgt een korte check of het slachtoffer zich beter voelt en een vraag wat er nodig is — een knuffel, excuses, of even afstand. Het doel is dat kinderen niet alleen een woord uitspreken, maar leren erkennen dat hun gedrag iemand heeft geschaad en actief proberen herstel te bieden.

Online reacties zijn verdeeld: sommige ouders zien dat hun kinderen nu beter begrijpen waarom ze zich verontschuldigen, anderen vinden het lastiger omdat sociaal aangepaste snelle excuses in sommige situaties wenselijk blijven. De discussie sluit aan bij een bredere verschuiving in opvoedstijlen: minder focus op formele beleefdheden en meer op empathie en herstelgericht gedrag. Voor wie wil experimenteren biedt Watts’ methode een praktisch alternatief om empathie en verantwoordelijkheid concreet te oefenen.