Waarom het dertigersdilemma er gewoon bij hoort: '5 dingen die ik leerde over onzekerheid en de zoektocht naar geluk'

In dit artikel:

Wieke Veenboer (36) beschrijft in haar boek Dertigers, Dromen en Dilemma’s hoe de dertigerfase voor veel mensen juist niet het rustige, zekere decennium blijkt dat vaak wordt beloofd. Op haar dertigste werd haar duidelijk dat haar leven anders verliep dan ze als kind had bedacht — geen vrijstaand huis aan de Amstel, geen vastgelopen route naar gezin en stabiliteit — en dat gevoel van “achterlopen” vormde de aanleiding voor het boek.

Veenboer praat open over twijfels rond werk, liefde en toekomst, en over hoe prestatiedruk en vergelijking via social media deze onzekerheid versterken. Ze plaatst die persoonlijke worstelingen in een generatiecontext: millennials zijn vaak perfectionistisch, begonnen hun loopbaan rond de economische crisis en merken dat hard werken niet automatisch leidt tot een koophuis of vaste zekerheid. Het resultaat is een generatiebreed gevoel van onbehagen en het veelbesproken “millennial imposter syndrome”.

Het boek wisselt luchtige observaties (botoxafspraken, steeds ergere katerverhalen) af met zwaardere thema’s zoals depressies, het invriezen van eicellen, veranderende vriendschappen en Veenboers eigen diagnose van OCD. Humor gebruikt ze als copingmechanisme, maar ze zocht ook professionele verdieping en voegde gesprekken met psycholoog Iris van der Steen toe om praktische inzichten te bieden — zij noemt zichzelf ervaringsdeskundige, geen hulpverlener.

Veenboer wilde geen traditioneel zelfhulpboek schrijven, maar eerder ruimte maken voor herkenning en minder zelfverwijt. Ze ontvangt veel reacties van lezers die zich herkennen, en hoopt vooral dat het lezen van haar verhaal opluchting brengt: dat twijfels en frustratie in deze levensfase normaal zijn en dat er geen eenduidig “juist” pad is. Haar kernboodschap is mildheid tegenover jezelf: de vaak strenge innerlijke kritiek is niet nodig en je staat niet alleen in je onzekerheden.