Vonneke Bonneke: 'Ik heb thuis nooit verteld dat ik gepest werd'
In dit artikel:
Vonneke Bonneke vertelt in een interview naar aanleiding van haar documentaire Vonneke exposed hoe haar eigen jeugd langdurig werd bepaald door pesterijen en hoe dat haar ouderschap beïnvloedt. Als enig donker meisje op een school in Schiedam-Noord kreeg ze veel racistische opmerkingen — Sinterklaas was elk jaar zwaar voor haar — en op de middelbare school werden naaktfoto’s van haar verspreid. Uit wanhoop stak ze de verspreider met een schaar in zijn arm. Terugkijkend zegt ze dat veel van dat leed voorkomen had kunnen worden als ze thuis over haar problemen had kunnen praten; juist dat gemis motiveert haar nu om een betrokken moeder te zijn.
Vonneke en haar partner Davinio wonen in het multiculturele Almere, waar ze zich minder zorgen maken dat hun kinderen vanwege uiterlijk worden gepest. Beide ouders benadrukken het belang van begrip en wederzijds respect: Davinio roept op om kinderen te laten zijn wie ze willen zijn en wil zijn zoons opvoeden zonder vooroordelen. Hij reageert fel op pesten—als zijn dochter zoiets zou overkomen, geeft hij toe dat hij woedend zou zijn. Vonneke zegt dat ze nog steeds te maken krijgt met online haat, vooral op emotionele momenten zoals rond haar zwangerschap en net na de bevalling.
Qua praktische opvoeding kiezen ze bewust voor minder schermtijd en meer fysieke activiteiten. Ze proberen wekelijks met hun zoon Aeden naar een indoor-speelpark te gaan en stimuleren buiten spelen, knikkeren en samen dingen doen zoals bakken of tekenen. Ze willen herinneringen creëren in plaats van veel materiële spullen; dat zien ze als de waardevolste erfenis voor hun kinderen. Om die outdoor-leefstijl nog sterker te maken, oriënteren ze zich op een deelverhuizing naar Spanje, waar kinderen volgens hen vaker buiten spelen.
Het volledige interview staat in de nieuwe Kek Mama; Vonneke spreekt ook open over angst voor een terugkeer van een postpartum psychose. De kern van haar verhaal is duidelijk: haar pijnlijke jeugdervaringen maken haar vastberaden om nu wél de betrokken, empathische ouder te zijn die zij in haar eigen jeugd miste.