Volgens een juf voelen ouders zich hier het meest schuldig over als het gaat om hun kinderen

In dit artikel:

Steeds meer ouders twijfelen over het moment waarop hun kind naar de basisschool moet, en Tal Mone — moeder, leerkracht en ervaringsdeskundige — ziet dat die onzekerheid vaak wordt gevoed door druk van buitenaf én door schuldgevoel achteraf. In gesprekken met ouders merkt ze dat spijt meestal één kant op gaat: veel vaker horen mensen dat een kind misschien te vroeg is gestart dan dat ouders vinden dat ze juist te lang hebben gewacht.

Volgens Mone draait het idee van “klaar zijn voor school” niet alleen om taal, rekenen of slimheid. Ze ziet dat die term vaak te makkelijk wordt gekoppeld aan een kind dat zich op de opvang verveelt of al nieuwsgierig en vlot lijkt. Maar schoolrijpheid gaat voor haar vooral over sociaal-emotionele ontwikkeling: kunnen omgaan met emoties, samenwerken, conflicten oplossen en wennen aan een grotere groep.

Ook financiële redenen spelen mee. Kinderopvang is duur, terwijl school minder kost; voor sommige gezinnen is eerder overstappen daarom vooral een praktische keuze. Mone zegt daar geen oordeel over te hebben, omdat ze zelf als alleenstaande ouder weet hoe zwaar die afweging kan zijn. Tegelijk pleit ze voor meer tijd en minder haast, omdat kinderen volgens haar juist op de opvang nog veel ruimte krijgen om te spelen, ontdekken en gewoon kind te zijn. Haar eigen dochter liet ze daarom bewust wat langer op de opvang, ook al had die op papier al naar school gekund.