Voelde je je als kind vaak eenzaam? Deze 6 gewoontes kun je daar later aan overhouden

In dit artikel:

Een jeugd waarin iemand zich ondanks de aanwezigheid van anderen vaak alleen, ongezien of onbegrepen voelde, kan later invloed hebben op relaties en zelfbeeld. Wie als kind weinig emotionele steun kreeg of vroeg zelfstandig moest worden, kan bepaalde beschermingspatronen ontwikkelen.

Het artikel noemt zes mogelijke gewoontes: mensen op afstand houden zodra een band hechter wordt, bijna nooit om hulp vragen, gesprekken en reacties eindeloos analyseren, blijven vasthouden aan mensen die teleurstellen, gevoelens verbergen en voortdurend aan zichzelf twijfelen. Deze patronen kunnen voortkomen uit angst voor afwijzing, weinig vertrouwen in anderen of een gebrek aan bevestiging in de jeugd. Ze kunnen iemand tegelijk beschermen tegen pijn en het gevoel van eenzaamheid versterken.

Het herkennen van deze gewoontes bewijst niet automatisch dat iemand een eenzame jeugd heeft gehad; ook andere ervaringen kunnen dezelfde gevolgen hebben. Wel kan het helpen om stil te staan bij patronen die relaties of welzijn in de weg zitten. Volgens het artikel is het niet nodig om alles alleen op te lossen, emoties weg te drukken of genoegen te nemen met mensen die steeds opnieuw teleurstellen.