Vera (32): 'Na wéér een mislukte ivf-poging zei mijn schoonzus dat ik me niet moest aanstellen, toen gebeurde het ondenkbare'

In dit artikel:

Vera en haar partner probeerden jarenlang zonder succes een kind te krijgen. Na meerdere intensieve en mislukte ivf-behandelingen was hun kinderwens nog altijd onvervuld. Vera’s schoonzus Saskia, die zelf geen kinderen wilde, toonde weinig begrip voor haar verdriet. Zo zei ze dat Vera zich niet moest aanstellen en dat een leven zonder kinderen ook prima was.

Kort daarna bleek Saskia onverwacht zwanger van haar nieuwe vriend. Hoewel Vera wist dat Saskia niets aan haar situatie kon doen, was haar eerste reactie geen blijdschap maar sterke jaloezie. Ze schaamde zich daarvoor, omdat ze Saskia en haar ongeboren kind wel degelijk geluk gunde. Tegelijk voelde haar zwangerschap als een pijnlijke confrontatie met alles waar Vera zelf al jaren naar verlangde.

Tijdens Saskia’s zwangerschap wisselden blijdschap, verdriet en schuldgevoel elkaar af. Achteraf besefte Vera dat haar jaloezie vooral voortkwam uit haar eigen onvervulde kinderwens en het gebrek aan erkenning dat ze eerder van Saskia had ervaren. Uiteindelijk slaagde een ivf-behandeling en kreeg Vera een dochter, Emma. Later adopteerden zij en haar partner bovendien hun zoon Mees uit China. Ze schaamt zich inmiddels niet meer voor haar eerste reactie: jaloezie betekende volgens haar niet dat ze Saskia geen geluk gunde, maar dat haar eigen pijn op dat moment bijzonder groot was.