Vdercoach Marloes geeft 5 tips voor vaders die gek worden van waarom-vragen: 'Dit helpt echt'

In dit artikel:

Vader Thomas (41) wordt gek van de eindeloze waarom-vragen van zijn zoon, vooral wanneer hij na een lange werkdag behoefte heeft aan rust. Hoewel hij de nieuwsgierigheid van zijn kind wil stimuleren, reageert hij steeds kortaf en soms boos. Daarna voelt hij zich schuldig, omdat hij juist een betrokken vader wil zijn bij wie zijn kind alles durft te vragen.

Vadercoach Marloes Craenen legt uit dat de irritatie vaak niet door de vragen zelf ontstaat, maar doordat Thomas met zijn gedachten al ergens anders is. Voor een kind bestaat ‘naar bed gaan’ bovendien uit veel kleine stappen: stoppen met spelen, opruimen, afscheid nemen, tandenpoetsen en naar boven gaan. Tijdens dat proces raakt het kind gemakkelijk afgeleid en komen opgekropte verhalen en vragen naar boven. De waarom-fase is volgens Craenen een normaal onderdeel van de ontwikkeling: kinderen leren erdoor de wereld begrijpen, oefenen taal en leren verbanden leggen. Tegelijkertijd zoeken ze via die vragen contact en verbinding met hun ouders.

Craenen adviseert Thomas om te vertragen en zich op ooghoogte en in het tempo van zijn kind te verplaatsen. De vragen kunnen momenten van verbinding worden, vooral tijdens een rustig avondritueel. Hij kan ook vragen terugstellen, bijvoorbeeld wat zijn zoon zelf denkt of waarom hij iets leuk, spannend of vervelend vindt. Dat moet geen verhoor worden: één oprechte vraag tegelijk en voldoende tijd om te antwoorden, omdat kinderen soms vijf tot twintig seconden nodig hebben om hun gedachten te ordenen.

Een vader hoeft bovendien niet altijd zelf het antwoord te weten. Samen op onderzoek gaan of het kind laten nadenken kan net zo leerzaam en verbindend zijn. Wanneer de irritatie oploopt, raadt Craenen aan vroegtijdig afstand te nemen en bewust drie tellen in en vijf tellen uit te ademen. Ook kan het helpen om werkgedachten op te schrijven en af te sluiten, rust in te plannen of de zorg tijdelijk met een partner of oppas te delen.

Bij iedere nieuwe waarom-vraag kan Thomas zich afvragen wat zijn zoon nodig heeft: een antwoord, ruimte om zelf na te denken, samen zoeken naar een oplossing of juist afleiding. Zo voorkomt hij een boze uitbarsting en versterkt hij tegelijkertijd het vertrouwen en de band met zijn kind.