Vader Dennis zag Elvan (17) breken na jaren pesten: 'Haar hele arm zat onder de krassen'

In dit artikel:

Elvan (17) werd vanaf de basisschool gepest. Op de middelbare school escaleerde dat: klasgenoten maakten tijdens het omkleden foto’s van haar en verspreidden die in een groepsapp. Volgens haar vader Dennis Vrooland namen docenten en het schoolbestuur de meldingen aanvankelijk niet serieus en vroegen zij om bewijs. In haar tweede schooljaar werd Elvan in de aula geschopt en geslagen. Dat incident was voor haar gezin de aanleiding om haar thuis te houden, omdat ze niet meer naar school wilde.

Pas nadat de school videobeelden had bekeken, erkende het bestuur dat er daadwerkelijk iets was gebeurd. Excuses kwamen er volgens Dennis uiteindelijk niet. Elvan ging bijna een jaar naar een opvangschool voor kinderen die waren uitgevallen en stapte daarna over naar een kleine school voor speciaal onderwijs in Arnhem. Die rustige omgeving, met leerlingen die ook een eigen ondersteuningsbehoefte hebben, bleek goed voor haar. Ze moet daar nog één schooljaar afronden.

In dezelfde periode kreeg Elvan een vriendje dat haar het gevoel gaf dat ze niet mooi was en dat er iets mis met haar was. Kort daarna begon ze zichzelf te beschadigen. Haar ouders ontdekten dit toen Dennis tijdens een avond op de bank korstjes op haar arm voelde. De angst was groot; moeder Daphne bleef een tijd thuis om toezicht te houden. Het gezin voelde zich machteloos en wist niet goed hoe het moest reageren.

In november 2024 begon Elvan met EMDR-therapie om haar pestverleden te verwerken. Op advies van haar therapeut pakte ze haar creativiteit weer op. Tijdens het opruimen van haar kamer vond ze bebloede doekjes, scheermesjes en kwetsende uitspraken van klasgenoten terug. Die verwerkte ze in een donker schilderij, dat ze aan haar huidige klas liet zien. Haar klasgenoten luisterden, stelden vragen en reageerden zonder negatieve opmerkingen.

Ook bezocht Elvan onlangs samen met haar ouders haar oude middelbare school. Waar die plek eerder vooral pijn en boosheid opriep, kon ze er nu rustig vertellen wat er was gebeurd. De schoolbezoeker hielp haar om te ervaren dat de herinneringen minder macht over haar hadden. Volgens Dennis heeft de therapie haar veerkrachtiger gemaakt, al blijven bepaalde ontmoetingen en situaties soms triggers.

Dennis zegt dat hij als ouder heeft geleerd beter aan te sluiten bij wat zijn dochter nodig heeft. In plaats van haar onder druk te zetten om te praten, probeert hij vooral beschikbaar en rustig te zijn. Inmiddels gaat het beter met Elvan en kan ze sneller herstellen wanneer iets haar raakt. Ze wil andere kinderen meegeven dat achter ieder gedrag een verhaal kan zitten en dat groepsdruk geen excuus is om iemand te kwetsen. Haar vader roept ouders die vergelijkbare problemen meemaken op tijd hulp te zoeken, bij bekenden of professionals, zodat de situatie draaglijker wordt.