Tara: 'Ik heb weer eens iets cruciaals gejinxt'

In dit artikel:

Tara (32), moeder van dochter Rosie (3), vertelt hoe een onschuldig gesprek op het werk uitliep op wekenlange moeilijkheden bij de opvang. Tijdens een gesprek met collega Elsemieke van Kek Mama maakte ze haar jaloezie kenbaar over een aanhankelijk jongetje; in antwoord prakteze ze dat Rosie volgens haar nóóit bij de opvang huilde. Kort daarna sloeg het noodlot — of, zoals zij het ervaart, een jinx — toe.

Toen Rosie moest overgaan naar een nieuwe groep bij de opvang in verband met haar derde verjaardag, ontstond plotseling hevige tegenzin. Ze wilde niet jarig worden, kreeg nachtmerries en ontwikkelde intense afscheidsangst. Het wegbrengen werd drie weken lang een strijd: al bij het wakker worden begon het huilen, het afscheid bij de juf was het moeilijkst en pas halverwege de ochtend droogde ze op; na ongeveer drie weken bleef het huilen achterwege en keerde de rust terug.

Tara haalt er levenslessen uit: ze waardeert Ro­sie’s onafhankelijkheid, beseft dat zijzelf emotioneel weinig bestand zou zijn tegen een extreem aanhankelijk kind en is sindsdien voorzichtig met het uitspreken van complimenten over hoe goed het gaat — uit angst iets te jinxen. Ze verwijst ook naar eerdere momenten waarop ze door positieve uitspraken pech leek uit te lokken, en signaleert hoe ouderschap je leert voorzichtig te zijn met verwachtingen. Haar boek "Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap" is nu te koop.