Tanja (44) durfde niet solo-moeder te worden, tot haar vriend vertrok: 'Het valt me zo mee'

In dit artikel:

Tanja uit Hilversum had na een lange relatie en een mislukt IVF-traject haar kinderwens losgelaten. Ze dacht dat een zwangerschap op haar 43e vrijwel uitgesloten was en wilde niet bewust alleen aan een kind beginnen. Tijdens een nieuwe relatie raakte ze onverwacht zwanger. Haar vriend, die al twee kinderen had en geen derde wilde, verbrak de relatie op de dag van de eerste echo, toen Tanja acht weken zwanger was.

Hoewel ze aanvankelijk vooral geschokt was, besloot Tanja haar dochter te krijgen. Tijdens de zwangerschap vond ze steun bij andere solomoeders, onder meer via een Facebookgroep, een zwangerschapscursus en bijeenkomsten. Een van hen werd een belangrijke vertrouwenspersoon. Die contacten hielpen haar ook na de vroeggeboorte van haar dochter, die met een laag geboortegewicht ter wereld kwam en sneller overprikkeld raakt.

Het solomoederschap blijkt Tanja beter af te gaan dan verwacht. Ze geniet van haar dochter en vindt het prettig zelfstandig beslissingen te nemen. Tegelijkertijd is het zwaar dat ze nooit echt vrij is en niemand heeft die de zorg tijdelijk kan overnemen. Ook mist ze soms een partner, maar ze is niet ongelukkig zonder die rolverdeling.

De vader heeft sinds kort na de breuk geen contact meer met zijn dochter. Tanja begrijpt dat hij geen kind wilde, maar vindt het pijnlijk dat hij geen rol in haar leven speelt. Ze wil haar dochter later eerlijk en zorgvuldig over haar vader vertellen en sluit hulp van een psycholoog niet uit. Aan vrouwen die alleen moeder willen worden adviseert ze vooral een financiële basis en een sterk netwerk van andere solomoeders op te bouwen.