Stiefexpert waarschuwt: 'Als bij de andere ouder alles mag, kiezen pubers vaak voor gemak niet voor veiligheid'

In dit artikel:

Annelies (44) worstelt met haar rol in een samengesteld gezin: haar partner en zij hanteren duidelijke regels en ritme, maar de moeder van haar bonuskinderen (15 en 11) geeft hen een zeer vrije opvoeding. Thuis zijn er geen vaste bedtijden, geen afspraken over beeldschermgebruik en er wordt vaak los gegeten, waardoor de pubers vaker kiezen voor de moeder. Annelies voelt zich machteloos en bang de kinderen te verliezen.

Stiefexpert Marieke Jansen legt uit waarom dit vaak voorkomt in samengestelde gezinnen: pubers zoeken meer autonomie, plezier en directe beloning; een huishouden zonder regels spreekt dat korte-termijnbelang aan. Dat betekent niet dat de waarden van Annelies en haar partner minder goed zijn, maar dat kinderen op dit ontwikkelingsmoment geneigd zijn te kiezen voor gemak en vrijheid.

Jansen waarschuwt voor twee veelvoorkomende reacties die averechts werken: ofwel de regels nog strikter maken uit angst, of juist zelf loslaten om populair te blijven. In beide gevallen raken kinderen de voorspelbaarheid en veiligheid kwijt die juist belangrijk zijn. In plaats daarvan adviseert ze dat Annelies en haar partner één front vormen: bepaal samen wat non-negotiabel is en waar ruimte voor flexibiliteit is. Vermijd directe vergelijkingen of het zwartmaken van de andere ouder; leg uit welke waarden in jullie huis gelden en waarom.

Praktische kernpunten:
- Blijf als stel eensgezind: duidelijkheid en consistentie geven kinderen houvast.
- Kies enkele vaste, belangrijke regels; niet alles hoeft een regel te zijn.
- Vermijd competitie met de andere ouder; richt je op beschikbaarheid, betrouwbaarheid en het bieden van een veilige, voorspelbare plek.
- Laat controle niet omslaan in verstikking: wees aanwezig en consequent, niet uitsluitend autoritair.
- Houd vertrouwen: het effect van een stabiele opvoeding zie je vaak pas op de langere termijn.

Extra context: in veel samengestelde gezinnen ontstaan vergelijkbare spanningen zodra kinderen ouder worden. De uitdaging is niet winnen van de andere ouder, maar zorgen voor emotionele veiligheid en duidelijke grenzen zodat kinderen weten waar ze aan toe zijn — ook als ze tijdelijk voor het makkelijkste alternatief kiezen.