Speel je bijna nooit met je kind? Dan kan het later deze belangrijke vaardigheden missen

In dit artikel:

Samen spelen is voor kinderen meer dan een gezellige bezigheid. Tijdens spel oefenen zij onder meer hun fantasie, nieuwsgierigheid, geheugen en probleemoplossend vermogen. Ook kunnen succeservaringen, zoals het afmaken van een puzzel of bouwen van een toren, bijdragen aan zelfvertrouwen en veerkracht. Ouders die enthousiast reageren, kunnen dat gevoel van trots versterken.

Spel helpt kinderen daarnaast omgaan met emoties. Ze ervaren vreugde, spanning, frustratie en teleurstelling en leren bijvoorbeeld een verlies verdragen. Volgens UNICEF biedt spelen ook een veilige manier om gevoelens te uiten waarvoor kinderen nog geen woorden hebben. Samen plezier maken kan bovendien stress verminderen.

In contact met ouders of andere kinderen leren kinderen tijdens het spelen wachten op hun beurt, delen, samenwerken, onderhandelen en conflicten oplossen. Als zij daar weinig gelegenheid toe krijgen, kunnen ze later onzekerder zijn in sociale situaties. Ook kan gezamenlijk spelen de band en het vertrouwen tussen ouder en kind versterken. Een gebrek aan zulke momenten zou volgens deskundigen mogelijk bijdragen aan meer afstand en later moeite met het vertrouwen van anderen.

De tekst benadrukt wel dat ouders niet voortdurend hoeven mee te spelen en dat de ontwikkeling van een kind van veel meer factoren afhangt. Weinig samen spelen leidt dus niet automatisch tot problemen als minder nieuwsgierigheid, zelftwijfel, emotionele moeilijkheden, sociale onzekerheid of wantrouwen. Korte, eenvoudige momenten – samen tekenen, stoeien, voetballen of even meegaan in fantasiespel – kunnen al waardevol zijn. Ouders mogen een uitnodiging om te spelen daarom best afslaan, maar af en toe meedoen heeft duidelijke ontwikkelingsvoordelen.