Sophie (32) wil dolgraag moeder worden, maar twijfelt: helpt eicellen invriezen haar straks?

vrijdag, 20 maart 2026 (13:08) - J/M voor Ouders

In dit artikel:

Steeds meer vrouwen kiezen in Nederland ervoor hun eicellen in te vriezen, waardoor wachttijden in veel ziekenhuizen flink zijn toegenomen. De oorzaak is vaak hetzelfde: de wens om moeder te worden is aanwezig, maar de juiste partner, timing of levensfase ontbreekt nog.

Sophie (32), redacteur bij J/M Ouders, hoort bij die groep. Van jongs af aan droomde ze van het moederschap en had ze zichzelf voorgenomen vóór haar dertigste moeder te zijn. Het liep anders: ze bouwde een internationale carrière op als journaliste en auteur, woonde in steden als New York, Londen en Parijs en ontmoette haar huidige vriend vlak vóór die zelfgestelde deadline. Twee jaar later zijn ze nog niet samenwonend, hebben ze nog veel plannen en voelen ze zich nog niet klaar voor kinderen. Tegelijkertijd maakt Sophies biologische klok zich wel kenbaar: deze zomer wordt ze 33 en ze vraagt zich af hoe snel ze actie moet ondernemen.

Een vriendin die vijf jaar nodig had om zwanger te worden, maakte het probleem concreet. Ook het ontbreken van open gesprekken over deze worsteling — veel vrouwen hebben een grote kinderwens maar kiezen bewust uitstel — zette Sophie aan het denken. Een Instagrambericht van Vivian Hoorn over het invriezen van eicellen bracht haar over de streep: het idee om zelf iets van regie terug te pakken gaf hoop en motivatie om het traject te verkennen.

Binnenkort heeft Sophie een intake bij een fertiliteitskliniek. Eerst volgen bloedonderzoek en een echo om haar eierstokvoorraad en de verwachte reactie op hormonale stimulatie in kaart te brengen; de uitslag wordt twee weken later verwacht. Op basis daarvan kan worden beslist of en wanneer eicellen geoogst en ingevroren worden. Sophie wil haar ervaring openbaar delen, zodat andere vrouwen die twijfelen of nieuwsgierig zijn een eerlijk inkijkje krijgen in de praktische, emotionele en medische kanten van het proces.

Ze benoemt haar onzekerheden: wat zullen de testresultaten tonen, zal ze daadwerkelijk doorgaan, en leidt dat uiteindelijk tot een kind? Ondanks de angst en tranen hoopt ze later met een grote glimlach terug te kijken. Haar verhaal belicht een groter maatschappelijk thema: de lastige afweging tussen carrière en gezinswensen en de groeiende behoefte aan medische mogelijkheden om toekomstige vruchtbaarheid veilig te stellen.