Socioloog Suzanne voedt 3 kinderen op tussen verschillende culturen: 'Je kunt jezelf kwijtraken'

In dit artikel:

In het samengestelde gezin van socioloog Suzanne Mau-Asam komen Nederlandse, Curaçaose, Portugese en Engelse invloeden samen. Suzanne heeft een Nederlandse en Curaçaose achtergrond; haar man groeide op in Portugal en Engeland. Samen hebben ze een dochter van drie en twee bonuszonen van elf en dertien, die afwisselend met z’n drieën of vijven thuis zijn.

Meertaligheid en verschillende tradities zijn vanzelfsprekend in het gezin. Hun dochter gaat naar een Nederlandstalige opvang en een Engelse peuterspeelzaal, terwijl haar vader haar in het Engels voorleest. Aan tafel klinken meerdere talen door elkaar en ook muziek, eten en familiebezoek verbinden de kinderen met hun verschillende achtergronden. Gastvrijheid is een belangrijke gezamenlijke waarde: iedereen mag aanschuiven en feestelijke momenten worden uitgebreid gevierd. De kinderen eten zowel Nederlandse als Curaçaose gerechten en maken zonder veel moeite de culturele gewoonten van hun familie eigen.

Hoewel de ouders uit verschillende milieus komen, delen ze belangrijke opvoedingsidealen. Ze willen hun kinderen openheid en vrijheid meegeven en vinden het belangrijk dat gevoelens worden uitgesproken. Daarom praten ze bijna elke avond met de kinderen over hun emoties. Dat verschilt van de opvoeding van Suzannes man, waarin harmonie belangrijk was en gevoelens minder vaak werden besproken.

Volgens Suzanne heeft opgroeien tussen culturen voordelen, maar ook een risico. Kinderen leren snel schakelen tussen talen, gewoonten en omgevingen, maar kunnen zich daardoor zo sterk aanpassen dat ze hun eigen identiteit uit het oog verliezen. In het samengestelde gezin letten de ouders daarom extra op wat ieder kind nodig heeft wanneer de jongens terugkomen van hun moeder. Soms is dat een knuffel, soms juist rust en tijd alleen.

De grote afstand tot familie in het buitenland maakt het gezinsleven soms lastig. Spontane bezoeken aan familie in Portugal of op Curaçao zijn niet mogelijk en afscheid nemen na een bezoek blijft moeilijk. Toch reizen de ouders bewust met hun kinderen naar familie, onder meer naar Curaçao en Engeland, zodat zij een band met hun internationale familie opbouwen. Met familie dichtbij en een hechte vriendenkring creëren ze daarnaast een vertrouwde kring rond de kinderen.

Suzanne wil haar kinderen uiteindelijk vooral meegeven dat er niet één juiste manier van leven is. Ze hoopt dat ze de rijkdom van hun verschillende achtergronden ervaren, zich overal thuis kunnen voelen en tegelijk zichzelf blijven.