Shiva (28) verloor haar moeder en werd op haar 25e 'een beetje moeder' voor haar broertje (13)

In dit artikel:

Drie jaar geleden veranderde het leven van Shiva (nu 28) abrupt toen haar moeder op de eerste dag van de zomervakantie onverwacht een hartstilstand kreeg en overleed. Shiva werkte toen net een week in het ziekenhuis waar haar moeder later werd opgenomen na reanimatie aan huis; de dood kwam als een schok omdat haar moeder niet ziek was. Haar vader raakte kort daarna in een depressie, mede door het verlies van zijn eigen moeder, waardoor Shiva onbedoeld de hoofdzorg voor haar toen 13‑jarige broertje op zich nam.

Omdat ze nog thuis woonde en de puberteit al een kwetsbare periode is, nam Shiva stapsgewijs praktische taken op zich: zorgen dat hij op tijd naar school ging, zijn huiswerk maakte, kleren klaarzette en bij voetbal kwam. Die rol voelde zwaarder dan haar positie als zus; ze gaf zichzelf de verantwoordelijkheden van een ouder en liet sociale uitstapjes schieten uit schuldgevoel. Tegelijkertijd worstelde ze met afwijzing: haar broertje sloeg soms dicht of zei dat hij het zelf redde, wat Shiva aanvankelijk persoonlijk opvatte.

Pas na therapie realiseerde ze zich dat ze te veel controle wilde houden en dat haar broer grenzen aangaf. Door meer ruimte te geven, ontstond er juist meer vanzelfsprekend contact; hij kwam vaker uit eigen beweging naar haar toe en hun relatie verschoof terug naar die van broer en zus in plaats van verzorger en kind. Therapie hielp Shiva ook bij het toelaten van haar eigen verdriet: in de eerste maanden zat ze in een overlevingsstand, druk met regelen en huishouden om haar eigen rouw niet te hoeven voelen.

De ervaring bracht ook nieuwe inzichten: regels van hun ouders zag ze later als uitingen van liefde, en ze merkt dat haar broer nu ergens naar haar opkijkt. Om herinneringen vast te houden schrijft zij elk jaar een kaart met hoogtepunten en gedeelde momenten met hun moeder; die kaarten bewaart ze voorlopig voor later en moedigt haar broer aan ook dingen op te schrijven. Rouw blijft wisselend — zwaarder op feestdagen of bij kleine alledaagse vragen — maar het beeld is niet langer alleen zwaarte; er komt ruimte en liefde bij. Shiva blijft soms bezorgd over praktische dingen voor haar broer, maar vindt steeds meer ademruimte omdat hij zelfstandig functioneert.

Om privacyredenen is een schuilnaam gebruikt; de redactie kent haar echte naam.