Samantha (38) wil alleen moeder worden: 'Na 9 pogingen en IVF geef ik nog steeds niet op'
In dit artikel:
Samantha van Eijk (38) koos niet uit impuls maar na jaren van afwegen voor bewust alleenstaand moederschap (BAM). Sinds haar achttiende weet ze dat ze een chromosoomafwijking heeft, waardoor de uitkomst van een zwangerschap onzeker is: een gezond kind, een draagster zonder klachten, of een verhoogde kans op miskraam of een beperking. Daarom besloot ze op haar 35e het BAM-traject te starten en probeert ze nu al geruime tijd zwanger te worden.
In Nederland onderging ze negen IUI-behandelingen en één IVF-poging. Omdat embryoonderzoek in haar ziekenhuis niet mogelijk was, reisde ze naar België voor uitgebreidere testen en krijgt ze daar vaker bloedonderzoek naast echo’s; dat geeft haar meer vertrouwen in de medische begeleiding. Haar traject illustreert ook praktische dilemma’s: kiezen voor een buitenlandse spermadonor (meer anonimiteit en tegen betaling meer persoonlijke informatie) versus de langere wachttijden en andere kostenstructuur in Nederland. Donoren blijken commercieel geprijsd en de hoeveelheid informatie die je krijgt hangt samen met het tarief.
Het proces begint met een intake door een maatschappelijk werker die kijkt naar sociale ondersteuning en de manier waarop de kandidaat later met vragen van het kind omgaat; daarna beslissen artsen of ze het traject aannemen, mede op basis van vruchtbaarheidsonderzoek. Voor Samantha is financiering eveneens een factor: haar verzekering vergoedt veel, maar bij zorg in België geldt soms alleen vergoeding tot het Nederlandse tarief. Ze heeft nog één laatste vergoede IVF-poging; daarna zou voortzetting in België grotendeels eigen kosten betekenen.
Samantha deelt openlijk over haar ervaring op Instagram en heeft veel steun gekregen, zowel persoonlijk als digitaal, hoewel ze ook kritiek ontvangt (zoals dat een kind een vader nodig heeft of dat haar keuze egoïstisch is). Ze benadrukt dat zelfstandigheid niet gelijkstaat aan mannenhaat en noemt haar positieve houding en sociale steun cruciale bronnen van veerkracht tijdens het traject.