'Rouwen om je samengestelde gezin?' Stiefexpert Marieke Jansen legt uit waarom verdriet normaal is

In dit artikel:

Marit (28) vroeg stiefgezinsdeskundige Marieke Jansen recent om advies omdat ze zich soms bedroefd voelt over het idee dat haar levensverhaal anders loopt dan ze als kind had bedacht: geen traditionele route met eerst trouwen, samen een huis en daarna kinderen, maar instappen in een gezin dat al bestaat omdat haar partner al kinderen heeft. Ze schaamt zich voor die gevoelens terwijl ze van haar partner en zijn kinderen houdt.

Jansen legt uit dat dit verdriet vaak neerkomt op rouw: het verlies van de ‘gezinsblauwdruk’ die velen sinds hun jeugd bij zich dragen. In een samengesteld gezin is er al een verleden — banden, herinneringen en vaak een ex-partner — waardoor het gevoel kan ontstaan dat je in een verhaal stapt dat al begonnen is. Het gevolg is dat verwachtingen en beelden waar je onbewust op hebt gebouwd niet meer passen, en het afscheid daarvan voelt als rouw.

Belangrijke punten uit haar antwoord:
- Het gevoel is normaal en komt veel voor bij mensen in samengestelde gezinnen; het betekent niet dat je ondankbaar bent of minder van je partner/bonuskinderen houdt.
- Verdriet en liefde kunnen naast elkaar bestaan: je kunt dankbaar zijn voor wat er is en tegelijk rouwen om wat je misloopt.
- Het helpt om het verdriet te erkennen en niet direct weg te drukken. Door jezelf toestemming te geven die emoties te voelen, ontstaat vaak ruimte om de huidige situatie te accepteren en je plek in het gezin te vinden.

Jansen benadrukt dat het proces van loslaten en herijken van verwachtingen onderdeel van het opbouwen van een nieuw, gezamenlijk leven kan zijn. Praktische vervolgstappen die hierbij kunnen helpen zijn open gesprek met de partner, het delen van gevoelens zonder schuld, en eventueel professionele begeleiding.

Ter context: in 2024 eindigden 25.386 huwelijken in een scheiding; Jansen behandelt wekelijks in haar rubriek de uitdagingen rond gescheiden ouders en samengestelde gezinnen.