Roos: 'Mijn hele bruiloft is verpest, omdat ik er zo verschrikkelijk uitzag'

In dit artikel:

Roos, inmiddels getrouwd met Ferdi en zwanger van haar eerste kind, kreeg niet de bruidsdag die ze zich altijd had voorgesteld. Een jaar eerder had ze met haar moeder jurken gepast; haar eigen voorkeur was een luchtige, flatterende jurk die haar prettig liet voelen, maar haar moeder wilde liever een strakke, klassieke jurk en stelde een ultimatum omdat zij de jurk zou betalen. Roos gaf toe en droeg uiteindelijk de strakke jurk op de dag zelf.

Die ochtend liep vervolgens meerdere dingen mis: de sluier raakte los toen haar moeder die vastzette, de kapster was al weg, en de visagiste maakte uiteindelijk veel zwaardere make-up dan afgesproken met nepwimpers die Roos niet wilde. Door een paar kilo extra voelde de strakke jurk klemmen; in combinatie met het haar en de make-up raakte ze in paniek en huilde vrijwel de hele ceremonie. Haar man bleef liefdevol en geruststellend, maar dat kon niet wegnemen dat Roos zich continu ongelukkig voelde en zich op de foto’s terugziet terwijl ze huilt. Toen ze daarmee bleef, reageerde haar moeder bot en vond dat ze zich aanstelde; dat verwijt draagt Roos haar nog steeds zwaar aan.

De kern van het verhaal ligt in controle en grenzen: de moeder betaalde en bepaalde de jurk, wat leidde tot een beslissing waar Roos zich fysiek en emotioneel niet prettig bij voelde. Daarmee ging een belangrijke deel van haar bruiloftsbeleving verloren, ondanks dat ze trouwde met de liefde van haar leven.

Kort advies voortkomend uit haar ervaring: kies zo veel mogelijk zelf (of zorg dat jij betaalt), maak duidelijke afspraken met haar- en make-upprofessionals en houd een vertrouwd iemand bij je die jouw belangen verdedigt. Roos’ conclusie is helder: liever even als ‘bridezilla’ bekendstaan dan toestaan dat anderen de mooiste dag van je leven verpesten.