Romee pufte de weeën weg op het feest van haar vader: 'Mijn opa had het al die maanden voorspeld'

In dit artikel:

Romee Abrahams beviel thuis van haar tweede zoon Alfie, terwijl op hetzelfde erf het 60e verjaardagsfeest van haar vader aan de gang was. Alfie werd geboren bij een zwangerschapsduur van 40 weken en twee dagen; de bevalling duurde ongeveer acht uur.

Romee had zich, net als bij haar eerste zoon Luca, uitgebreid voorbereid. Ze las boeken, bekeek video’s, luisterde podcasts en verdiepte zich in de lichamelijke processen, mogelijke scenario’s en manieren om met weeën om te gaan. Ze wilde opnieuw thuis in bad bevallen en besprak haar wensen en de rol van haar partner Tim goed.

De avond vóór het feest verloor Romee haar slijmprop en kreeg ze lichte krampen. De volgende dag hielp ze nog mee met de voorbereidingen en bezocht haar verloskundige haar voor controles. Hoewel de weeën toenamen, voelde Romee zich fit genoeg om zich op te maken en in een jurk naar het feest te gaan. Tijdens foto’s en gesprekken met gasten moest ze de weeën regelmatig wegpuffen. Na ongeveer drie kwartier werden de drukte, geuren en geluiden haar te veel en trok ze zich terug in huis.

Daar bewoog ze veel, keek ze televisie en ving ze de weeën op haar eigen manier op. Rond 02.00 uur ging ze onder de douche. Het warme water hielp tegen de pijn, maar uit het timen van de weeën bleek dat ze snel en regelmatig kwamen. Op aandringen van Tim en een pas bevallen vriendin belde ze de verloskundige. Tim zette het bevalbad klaar en bleef haar rustig en liefdevol ondersteunen.

In de vroege ochtend werd ook Luca wakker. Nadat hij naar Romees zus was gebracht, kon zij zich volledig op de bevalling richten. Toen de persdrang sterk werd, volgde Romee het advies van haar verloskundige om haar lichaam te vertrouwen. Na enkele keren persen voelde ze Alfies hoofdje en zag ze haar zoon op handen en knieën geboren worden.

Romee kijkt met veel plezier terug op de bevalling. Ze ervoer ondanks de hevige pijn rust, vertrouwen en controle. De opmerkelijke timing maakte het verhaal extra bijzonder: haar opa had al tijdens de zwangerschap voorspeld dat zij tijdens het verjaardagsfeest weeën zou wegpuffen terwijl de familie feestvierde. Haar eerste gedachte na de geboorte was opgelucht en humoristisch: ze was blij dat het opnieuw gelukt was en hoopte dat de placenta snel zou komen.

Aanstaande ouders adviseert Romee zich grondig te verdiepen in zowel het lichamelijke als het mentale aspect van bevallen. Bespreek verschillende scenario’s, wensen en keuzes met de partner en oefen diens rol. Volgens haar kan kennis onzekerheid en angst verminderen en helpen om, ook wanneer de bevalling anders loopt dan gepland, met vertrouwen te handelen.