Rianne was op vakantie: 'Het stormt, zowel buiten als binnen. Door slaaptekort en korte lontjes'

zondag, 8 maart 2026 (11:03) - Kek Mama

In dit artikel:

Rianne Arendsen (35), onderwijskundige, kinderyogadocent en vooral moeder, beschrijft een weekje voorjaarsvakantie aan de Nederlandse kust dat snel omslaat van ontspanning naar chaos. Hoewel zij het merendeel van de bagage inpakte, blijken meerdere ongenodigde meereizigers in de tassen te zitten: bij de kleuter een oorontsteking, bij de peuter hoge koorts en later waterpokken, en bij Rianne zelf een koortslip en griepklachten. De echtgenoot toont zich vooral sportief georiënteerd richting de Olympische Spelen.

Het gezin arriveert op een autovrij vakantiepark in een bungalow aan de rand van de duinen, maar met uitzicht op de achterkanten van andere huisjes en de strandopgang op ruim een kilometer afstand. De eerste dag brengt een winderige tocht naar het strand waarop de kinderen enthousiast met emmertjes spelen, maar al snel duiken de eerste ongemakken op. Na een poging tot verhuizen naar een rustiger plek blijkt de peuter 40 °C koorts te hebben, wat leidt tot opnieuw in- en uitpakken en een sprint in de regen van de echtgenoot met een opgezet campingbed. De interne verhuizing levert een kleiner, anders gelegen onderkomen op — in Rianne’s woorden een soort “hondenhuisje” — waarna de zon even doorbreekt en er zelfs een regenboog verschijnt.

Terugkomen in de ouderrol betekent nachten met gebroken slaap en opnieuw babyzorg: de eerste blaasjes van de waterpokken verschijnen, en Rianne controleert elke vlek met een zaklamp uit angst. Twee dagen voor vertrek voelt zij zich zelf ziek. Het gevolg is een gespannen sfeer: vermoeidheid en korte lontjes wisselen af met kleine liefdesmomenten — de peuter warm in haar armen, de kleuter die rustig melk drinkt — en met het besef van hoe zwaar die prille gezinsjaren kunnen zijn.

De column wisselt humor en relativering af met herkenbare frustratie. Rianne reflecteert op het cliché van de “tropenjaren”: misschien iets om later met weemoed of lach te herinneren, maar in het moment vooral behoorlijk volop en oncomfortabel. Het verhaal toont hoe kleine vakanties door ziekte, onvoorziene omstandigheden en vermoeidheid in korte tijd kunnen veranderen, en hoe die ervaringen tegelijk uitputtend en waardevol zijn.