Rianne: 'Na een kwartiertje lief spelen volgt onvermijdelijk ijselijk gekrijs'

In dit artikel:

Rianne Arendsen (35), onderwijskundige, kinderyogadocent en moeder, schrijft over het dagelijks ploeteren als ouder. Thuis ontstond een klein maar luid conflict rond magneettegels: in huis worden die eindeloos ingezet — van 3D-dieren en knikkerbanen tot radiatordecor en Playmobil-glijbanen — maar één ding ontbreekt structureel: blauw. Ondanks sets, uitbreidingen en hulp van broer en Sinterklaas blijken de blauwe tegels altijd te schaars. Dat leidt steevast tot geschreeuw, ingestorte bouwwerken en driftige ruzies tussen de dochters die allebei per se “meer blauw” willen.

Rianne en haar partner probeerden oplossingen: extra kopen, eerlijk verdelen, ieder een eigen bouwhoek. Niets hielp echt — meer materiaal vermindert de spanning niet automatisch en de beoogde eerlijkheid voelt voor kinderen niet hetzelfde als voor volwassenen. De ouders komen tot de nuchtere conclusie dat er altijd een tekort zal blijven aan precies dat ene begeerde item; blauwe tegels zijn slechts het eerste voorbeeld van spullen die in een kinderleven tot strijdpunt zullen worden. Zij accepteren die realiteit; de dochters moeten het nog leren.

Kortom: een herkenbaar gezinsscenario over schaarste, kleurvoorkeuren en opvoedkundige bemiddeling, waarbij kleine objecten grote emoties blootleggen.