Rianne hield een stiltedag: 'Alle gevoelens konden de revue passeren, daar bleek geen woord van gelogen'

In dit artikel:

Rianne Arendsen (35) — onderwijskundige, kinderyogadocent, schrijfster en vooral moeder — beschrijft een stiltedag die ze bezocht om even onbereikbaar te zijn en alleen voor zichzelf te zijn. Vanaf de yogamatjes deelt een groep vermoeide ouders kort hun intentie; de rest van de dag zwijgen ze. De organisatoren waarschuwen dat allerlei emoties kunnen opkomen, en dat gebeurt ook: bevrijding en dankbaarheid bij koffie in de zon; irritatie tijdens een kleuropdracht; afgeleid piekeren over huishoudelijke taken en zelfs over hoeveel de host aan de dag moet verdienen.

De fysieke rust komt sterk naar voren: langzaam eten voelt nieuw en aangenaam, de smaken vallen meer op, en zonder telefoon probeert ze de salade-ingrediënten te onthouden. Het ontbreken van voortdurende verzoeken en verantwoordelijkheden geeft haar ruimte om op te gaan in een wandeling, te luisteren naar een begeleide bodyscan en te ontspannen bij een sound bath. Het niets-moeten roept nostalgie op naar de zorgeloze zomervakantie uit haar jeugd.

Aan het begin van de dag reed ze nog de levendigheid van de stad in en dacht eraan daar te blijven wonen; aan het eind verlangt ze bijna naar een kloosterachtige stilte. De ervaring confronteert haar met hoeveel energie dagelijkse prikkels kosten en laat haar concluderen dat kleine, bewuste routines — bijvoorbeeld rustig thee zetten — al een zinvolle start van zelfzorg kunnen zijn.