Rianne: 'Het is een onderwerp dat ik graag wil laten rusten, zowel op papier als in het echt'

In dit artikel:

In haar column beschrijft onderwijskundige en moeder Rianne Arendsen het eigenzinnige gedrag van haar tweejarige dochter, die zich weinig aantrekt van sociale verwachtingen of opvoedkundige strategieën. Terwijl haar vader het avondeten klaarmaakt, hoopt de peuter bijvoorbeeld onverstoorbaar op pannenkoeken. Tijdens een lunch kiest ze niet voor de aangeboden tosti, maar voor een niet-bestaande optie: kaas met kipfilet.

Ook rond zindelijkheid laat het meisje zich niet opjagen. Vergelijkingen met haar oudere zus en verschillende pogingen van haar moeder — van vriendelijk aanmoedigen tot het onderwerp negeren — maken geen indruk. Pas wanneer niemand er meer rekening mee lijkt te houden, besluit de peuter plotseling zelf dat ze zindelijk is.

Arendsen onderzoekt intussen hoe tegenstrijdige gevoelens naast elkaar kunnen bestaan. Ze houdt van haar dochter, ook wanneer die zich als een boefje gedraagt, maar krijgt daar niet altijd liefdevol antwoord op. De oudere zus heeft zich volgens haar juist beter aangepast aan de verwachtingen van anderen. Zo weet zij haar moeder tijdens een poging grenzen te stellen subtiel te overtuigen eerst mee te helpen met een hut.

De column laat met humor zien dat kinderen hun eigen tempo en logica volgen — en dat loslaten van sociale druk soms beter werkt dan eindeloos sturen.