Rianne: 'De serveerster hangt wat rond bij onze tafel. Ons drinktempo ligt haar duidelijk te laag'

In dit artikel:

Rianne Arendsen beschrijft hoe zij, haar partner en hun twee jonge kinderen een pop-uprestaurant houden in hun eigen huis, met de moeder feestelijk aangekleed en de vijfjarige dochter trots als gastvrouw. Op de keukendeur hangt een in krullerige letters geschreven menunaam; er klinkt ‘restaurantmuziek’ en de gastvrouw draagt een hydrofiele doek over haar arm. De dochter begeleidt het gezelschap naar de tafel, met een oranje kleurpotlood en notitieblokje in haar broekzak.

De tafel is sfeervol gedekt met kaarsjes en een bijna uitgebloeide pioenroos; zelfs dieetwensen blijken al in de menukaart verwerkt. De peuter krijgt een kleurplaat terwijl een post-it met de drankbestelling op de rand van het aanrecht belandt — een kleine improvisatie waar de kok zichtbaar niet op voorbereid is. Een onschuldige ruzie om kleurpotloden en een ietwat opdringerige serveerster zorgen voor hectiek, maar ook voor veel humor: de ouders proosten met de enthousiaste uitbaters die bij het gezin aan tafel plaatsnemen en de dochter ruimt na het hoofdgerecht zelfs af.

Het eten wordt smakelijk geserveerd (zelfs de peuter eet haar bord leeg) en de rekening bestaat uit een creatieve vorm van betaling: eenentwintig kusjes. Ondanks de rommel in de keuken en kleine conflicten beleven ze een heerlijke avond — een speels, liefdevol familieritueel dat laat zien hoe alledaagse opvoeding kan veranderen in een memorabele, knusse ervaring. Vijf sterren.