Rachelle: 'Het voelt even alsof ik lekker op dreef ben in de ochtendspits. Dat duurt precies zes seconden'

In dit artikel:

In haar column beschrijft arts en moeder Rachelle hoe haar jongste dochter tijdens het ontbijt luid protesteert en met een uitgestoken vinger van alles lijkt af te wijzen. Omdat het meisje nog maar weinig woorden heeft, kan ze moeilijk duidelijk maken wat er aan de hand is. Dat leidt tot frustratie bij zowel kind als ouder.

Rachelle gebruikt muziek en afstemming als metafoor voor de communicatie tussen ouders en kinderen. Kinderen voelen volgens haar veel meer dan ze kunnen verwoorden: subtiele emoties, spanning en behoefte aan nabijheid. Ouders hebben daarom de taak om mee te voelen, hun kinderen te helpen hun ervaringen te begrijpen en de juiste woorden en toon te vinden.

Dat lukt alleen wanneer ouders zelf voldoende aanwezig en afgestemd zijn. Wanneer Rachelle haar aandacht verliest, ontstaat er ruis in het contact. Tijdens het ontbijt beseft ze uiteindelijk dat haar dochter niet lastig doet vanwege de lepel, de aardbeien of haar beker, maar simpelweg niet goed bij haar kommetje kan. Ze schuift het kommetje dichterbij, waarna het kind rustig zelf verder eet. Voor Rachelle laat dit zien hoe een kleine aanpassing en echte aandacht de verbinding direct kunnen herstellen.