Rachelle: 'Dit was ongetwijfeld voer voor de therapeut die onze kinderen later nodig gaan hebben'

In dit artikel:

Tijdens een intensieve gezinsvakantie raken Rachelle en haar partner door vermoeidheid en overprikkeling uit balans. Terwijl Rachelle sneller geïrriteerd raakt en behoefte heeft aan stilte, reageert haar partner juist ongeduldig en verlangt hij naar meer vrijheid. Dat leidt na een drukke buitendag tot ruzie aan tafel.

Hun oudste dochter spreekt hen daarop kalm aan en zegt dat ze geen ruzie meer mogen maken. Haar jongere broertje valt haar bij. Rachelle en haar partner erkennen dat de kinderen gelijk hebben, maar leggen ook uit dat boosheid en ruzie soms gebeuren. Belangrijk is volgens hen dat mensen daarna sorry kunnen zeggen, elkaar weer opzoeken en de verbinding herstellen.

Rachelle vraagt zich af of haar kinderen door de ruzie worden belast, maar concludeert dat emoties verbergen geen oplossing is. Kinderen voelen spanningen toch aan en kunnen leren gevoelens te herkennen en te benoemen. Wel benadrukt ze dat kinderen niet verantwoordelijk zijn voor problemen tussen hun ouders. Daarom stelt ze haar dochter gerust: zij hoeft het conflict niet op te lossen, maar mag haar ouders er wel aan herinneren zich aan hun afspraak te houden.