Pilar: 'Sinds we met z'n drieën, of eigenlijk met z'n vijven zijn, voel ik de leegte in mijn leven niet meer'

In dit artikel:

Pilar (39) vormt samen met haar jeugdvriendin Laura, Laura’s man Daniël en hun dochters Rosa (9) en Carmen (7) één gezin. Op school wordt ze soms ‘tante’ genoemd, terwijl ze thuis een belangrijke ouderrol vervult. “We zijn gewoon een gezin”, zegt ze.

Pilar en Laura groeiden samen op en werden later geliefden. Toen Pilar naar Girona verhuisde, koos Laura voor een leven met Daniël. Pilar had daar aanvankelijk veel verdriet van en hield tijdens haar ruim tien jaar in Spanje bewust afstand. Ze had nooit een kinderwens, maar miste wel Laura en voelde een leegte in haar leven. Toen haar baan aan de universiteit eindigde, keerde ze terug naar Nederland en kwam ze dichter bij Laura en Daniël wonen.

De hernieuwde kennismaking verliep moeiteloos. Pilar voelde zich meteen welkom bij het gezin en bouwde een hechte band op met de meisjes. Ze helpt bij de dagelijkse zorg, neemt taken over als Laura moe is en springt bij wanneer Daniël druk is. Andersom ondersteunen Laura en Daniël haar ook. Als bonusmoeder heeft ze geen dezelfde formele rechten als de biologische ouders, maar ze mag de kinderen wel met moederlijke liefde opvoeden. Die rol past bij haar: ze houdt van kinderen, maar heeft nooit zelf kinderen gewild.

Pilar zegt dat haar liefde voor Laura sterker is geworden doordat ze ook van Daniël is gaan houden. Tegelijkertijd ervaart ze dat buitenstaanders hun relatie niet altijd begrijpen. Op het schoolplein wordt gefluisterd en de juf noemt haar ‘tante’, wat volgens Pilar onvoldoende recht doet aan hun gezin. Ze hoopt vooral dat mensen zien dat de kinderen zich veilig en geliefd voelen.