Patricia: 'Ik zou voor geen goud willen ruilen met verliefd worden anno 2026'

In dit artikel:

In haar column schrijft Patricia van Liemt een brief aan haar eerste vriendje, op wie ze als vijftienjarige in de jaren negentig verliefd werd. Ze blikt terug op hun onschuldige en veilige kalverliefde: van lieve briefjes en hand in hand lopen tot hun eerste kus en seks. In een tijd zonder internet en sociale media vormden muziek en kleine romantische gebaren de achtergrond van hun relatie.

Tegelijkertijd werd Van Liemt als tiener voortdurend geconfronteerd met seksistische en grensoverschrijdende opmerkingen over haar lichaam. Zowel onbekende mannen als volwassen bekenden van haar ouders gaven commentaar op haar uiterlijk, of ze nu als te bloot of juist als te zwaar werd gezien. Zulke opmerkingen maakten haar onzeker, terwijl haar omgeving ze vaak als normaal onderdeel van de maatschappij beschouwde.

Als moeder van een zestienjarige dochter vindt Van Liemt dat verliefd worden tegenwoordig niet per se eenvoudiger is. Moderne relatievormen en onduidelijke statussen als ‘rela’ en ‘prela’ maken jeugdliefde volgens haar ingewikkelder en minder onbevangen. Daarom bedankt ze haar vroegere vriendje: hij liet haar ervaren dat een jongen ook met zachtheid en respect naar haar kon kijken. Met de huidige datingcultuur zou ze niet willen ruilen.