Patricia: 'Ik kijk naar mijn dochter en voel iets wat lijkt op ontroering, vermengd met lichte jaloezie'

In dit artikel:

Patricia van Liemt, stewardess, schrijfster en moeder van twee tieners (Maria, 15 en Phaedra, 13), beschrijft een autorit waarin haar oudste dochter onverwacht voorstelt om eens met iemand te praten. De opmerking, uitgesproken terwijl de zon laag stond, voelt voor Patricia als een stap vooruit: plots schuift haar kind van achterbank naar toekomst en klinkt ouder dan haar jaren. Patricia reflecteert op haar eigen houding sinds de scheiding: ze heeft altijd gezegd dat het goed gekomen is en voelt zich soms geneigd te benadrukken dat er geen drama meer is.

De dochter verwijst luchtig naar lifecoaches en TikTok; Patricia ziet hierin een generatieverschil: jongeren regelen preventief mentale ondersteuning en normaliseren reflectie, in plaats van te wachten op een crisis zoals haar eigen generatie deed. Ze bewondert tegelijk de kwetsbaarheid en moed van haar kind en voelt lichte jaloezie. Uiteindelijk erkent ze dat het verstandig kan zijn hulp te zoeken juist omdat het al goed gaat — onderhoud vóór problemen ontstaan. De column sluit af met een warme, herkenbare constatering over opvoeden, veerkracht na scheiding en de veranderende kijk op geestelijke gezondheid bij jongeren.