Opgebiecht: 'Zelfs haar durfde ik niet te vertellen wie mij zo hard had geslagen dat ik naar de eerste hulp moest'

In dit artikel:

Annelot*, een gescheiden moeder van twee tieners, vertelt anoniem dat haar veertienjarige zoon haar ernstig heeft mishandeld na een ruzie over een avond waarop hij uren te laat thuiskwam. Toen zij hem de volgende ochtend strafte en naar zijn kamer stuurde, sloeg hij haar met een metalen drinkfles in het gezicht.

Annelot liep een wond bij haar wenkbrauw, een opgezwollen wang en een hersenschudding op. Omdat ze bang was dat anderen haar zoon als een monster zouden zien en haar als slechte moeder zouden beoordelen, vertelde ze tegen haar buurvrouw en de arts dat ze was gevallen. Haar zoon bood later huilend zijn excuses aan, maar Annelot merkte dat ze terugdeinsde toen hij haar wilde omhelzen. Ze houdt van hem, maar is sindsdien ook bang voor haar eigen kind.

De moeder vraagt zich af of ze signalen eerder had moeten herkennen, zoals het slaan met deuren, en of ze te streng is geweest. Ze merkt dat ze nu bang is om grenzen te stellen en opnieuw geslagen te worden. Daarom heeft ze een afspraak bij de huisarts gemaakt: volgens haar zijn excuses alleen niet genoeg en hebben zij beiden hulp nodig. Met haar verhaal wil ze andere ouders die bang zijn voor agressie van hun kind laten weten dat ze niet alleen staan en dat liefde en angst naast elkaar kunnen bestaan.