Opgebiecht: 'Mijn kind misdraagt zich zo op de opvang dat ik hem niet meer zelf durf op te halen'

In dit artikel:

Francine, getrouwd en moeder van een zoon van 2,5 jaar, vertelt dat ze zich radeloos en beschaamd voelt door het gedrag van haar kind op de opvang. Thuis uiten zich vooral driftbuien en grenszoeken, maar op de groep escaleert het: spullen worden vernield, knutselwerkjes vertrapt en andere kinderen herhaaldelijk gebeten — soms tot bloedens toe. Iedere keer dat ze hem ophaalt krijgt ze van de opvang personeel verwijten over zijn gedrag; dat breekt haar en ze hoopt stiekem bijna dat ze te horen krijgen dat hij niet meer welkom is. Omdat ze het confronterend vindt om die gesprekken zelf te voeren, laat ze haar moeder, schoonmoeder of vriend hem ophalen. Haar partner kan kritiek makkelijker relativeren, maar de situatie leidt wel tot steeds meer gesprekken met de opvang.

Francine zegt dat ze hem thuis aanspreekt maar niet lijkt te weten welke extra stappen ze nog kan nemen, en voelt zich machteloos omdat ze er niet bij is als incidenten plaatsvinden. Voor ouders in vergelijkbare situaties bestaan er mogelijkheden voor hulp: overleg met de huisarts of jeugdarts, ondersteuning van het consultatiebureau/GGD, gedragsspecialisten of ouderschapstrainingen en, indien nodig, aangepast dagopvangbeleid of gedragsinterventies.