Opgebiecht... Jeroen (39) ziet zijn dochter maar één dag per maand: 'Ik heb eindelijk mijn leven terug'

In dit artikel:

Jeroen (schuilnaam) zegt dat hij zich na de scheiding eindelijk heeft teruggevonden. Hij vertelt dat hij eigenlijk nooit vader had moeten worden — een gevoel dat al speelde vanaf het moment dat zijn ex vier jaar eerder zwanger raakte. Nu, bijna een halfjaar na de echtscheiding, leeft hij vooral voor zichzelf: hij ziet zijn dochter hooguit één dag per maand (met af en toe een extra dag als de moeder verhinderd is), betaalt maandelijks alimentatie en laat het ouderschap verder grotendeels aan zijn ex over.

Sinds de scheiding benut Jeroen zijn nieuwe vrijheid om veel te reizen en uit te gaan — hij noemt het voor zichzelf zorgen, zijn ex noemt het wegrennen van verantwoordelijkheid. Aan de omgang met zijn dochter besteedt hij rustige, losse dagactiviteiten maar weigert hij de rol van fulltime betrokken vader op zich te nemen; voor hem voelde het vaderschap als een “jas die nooit heeft gepast” en die nu afgelegd is. Hij zegt dat hij door te vertrekken gelukkiger en meer zichzelf is geworden en achteraf vindt dat hij eerder had moeten besluiten te vertrekken.

Het verhaal roept vragen op over verantwoordelijkheid, betrokken ouderschap en de gevolgen voor het kind: Jeroens ex zegt dat hun dochter hem mist, terwijl hij vooral zijn eigen rust en onafhankelijkheid benadrukt. Voor privacyredenen is een schuilnaam gebruikt; de echte naam is bij de redactie bekend.