Opgebiecht: 'Ik wil helemaal geen borstvoeding geven, maar mijn man pusht me' 

In dit artikel:

Fiona (31), zeven maanden zwanger van haar eerste kind, kijkt uit naar het ouderschap maar ligt in een voortdurende strijd met haar partner over borstvoeding. Al jaren staat ze vast in haar besluit geen borstvoeding te geven; ze heeft van dichtbij gezien hoe zwaar het voor haar zus was (nachtelijk kolven, slecht aanhappen, borstontstekingen, emotionele uitputting) en wil liever flesvoeding om haar lichaam en de zorg makkelijker te kunnen delen. Ze wil dat haar partner ’s nachts kan voeden en dat zij ruimte krijgt om te herstellen en samen met hem als team te wennen aan het ouderschap.

Haar man vindt juist dat borstvoeding “het beste” is en benadrukt gezondheidsvoordelen en de bijzondere band die het zou scheppen; hij dringt erop aan dat ze het in elk geval probeert. Die tegengestelde opvattingen leidden al tot felle ruzies met tranen en verwijten. Fiona voelt zich onder druk gezet door partner, verloskundigen en vrienden, en krijgt het gevoel dat haar keuze haar geschiktheid als moeder in twijfel trekt. Ze vraagt om steun en respect voor haar grens: voor haar begint het moederschap met vertrouwen en autonomie, niet met het verplicht voelen te voeden zoals anderen dat voorschrijven. Om privacy is een schuilnaam gebruikt.