Opgebiecht: 'Ik laat nooit onverwacht bezoek binnen, nu denken mensen dat ik arrogant ben, maar het ligt aan iets anders'

In dit artikel:

Colinda, getrouwd en moeder van drie jonge kinderen, houdt onverwacht bezoek liever buiten de deur. Haar woonkamer ligt vaak vol speelgoed en kussens, in de keuken staat de vaat nog en een wasrek neemt geregeld de laatste vrije ruimte in. Na een lange dag met haar kinderen heeft ze weinig energie om op te ruimen, ondanks haar voornemen om dat dagelijks wel te doen.

Daarom verzint Colinda smoesjes, spreekt ze liever bij anderen thuis af en organiseert ze speelafspraken meestal niet in haar eigen huis. Ze schaamt zich voor de rommel en is bang dat bezoekers haar daarop beoordelen. Zelf ziet ze haar gedrag als een manier om haar ongemak te verbergen, maar voor anderen lijkt het alsof ze afstandelijk of arrogant is.

Dat werd pijnlijk duidelijk toen ze twee moeders op het schoolplein over haar hoorde praten. Aanvankelijk was ze boos, maar later begreep ze waarom zij zo over haar dachten: niemand ziet haar schaamte, alleen de dichte deur. Colinda beseft inmiddels dat ze haar angst voor een rommelig huis belangrijker heeft gemaakt dan haar behoefte aan contact. Ze is nog niet zover dat iedereen zomaar welkom is, maar wil niet langer de indruk wekken dat ze geen gezelligheid of bezoek wil. Bij een volgende onverwachte deurbel zal ze waarschijnlijk nog steeds snel opruimen, maar ze hoopt minder streng voor zichzelf te worden.