Opgebiecht: 'Ik doe alsof ik mijn man nog heel aantrekkelijk vind, maar dat is al tijden niet meer het geval'

In dit artikel:

Irene (40) zit na vijftien jaar huwelijk met een innerlijk dilemma: ze houdt van haar man en waardeert hem als partner en vader, maar de seksuele en fysieke aantrekkingskracht is verdwenen. Waar ze hem vroeger knap en zelfverzekerd vond, herkent ze die man nu nauwelijks meer. Volgens haar is niet alleen het ouder worden zichtbaar, maar ook een veranderde verzorging en zelfpresentatie — iets wat haar afstand creëert.

Ze houdt haar gevoelens voor zich uit uit angst hem te kwetsen. Tijdens intimiteit speelt ze mee en zegt wat verwacht wordt, terwijl haar gedachten vaak afdwalen naar een aantrekkelijke collega die de eigenschappen heeft die ze mist: verzorgd, energiek en speels. Het besef dat ze naar iemand anders denkt, voelt pijnlijk en confronterend omdat ze loyaal is aan het gezin dat ze samen hebben opgebouwd. Haar man lijkt niets te merken; hij ziet zichzelf nog steeds als aantrekkelijk en geniet van die bevestiging, iets wat zij maar laat gebeuren om de vrede te bewaren.

Irene vraagt zich af of dit typisch is voor lange relaties en of de aantrekkingskracht ooit terug kan komen, of dat er iets had kunnen worden gedaan om dit te voorkomen. (De naam is gefingeerd; de redactie kent de echte identiteit.)

Kort kader: verdwijnen van seksuele aantrekkingskracht komt vaak voor in langdurige relaties en kan voortkomen uit veranderde zelfzorg, routine, emotionele afstand of onuitgesproken verwachtingen. Open communicatie, kleine veranderingen in wederzijdse aandacht en eventueel relatietherapie kunnen helpen de verbinding te onderzoeken en te herstellen.