Opgebiecht... 'Ik ben zwanger van een tweeling, maar ik wil er helemaal geen twee'

In dit artikel:

In de rubriek Opgebiecht deelt Marieke (38) haar worsteling: ze is 20 weken zwanger van een jongen en een meisje, maar had altijd slechts één kind gewenst. Al tien jaar droomde ze van moederschap; twee jaar geleden vond ze een partner en zeven maanden geleden besloten ze te proberen zwanger te worden. Na twee maanden lukte dat ook, maar de vroege zwangerschap ging gepaard met ernstige misselijkheid en daarna kwam de verrassing tijdens de eerste echo: geen één, maar twee kloppende hartjes.

Die ontdekking bracht haar niet meteen blijdschap. Marieke voelt zich overweldigd door het vooruitzicht op twee kinderen: ze vreesde dat de aandacht, liefde en middelen die ze voor een enkel kind voorzag, bij twee kleintjes verdeeld zouden worden en dat een kind zich tekort zou voelen. Haar emotionele reactie — tranen bij de echo — was daarom geen vreugde maar pure onrust. Ze verwoordt het kort en krachtig: "Ik wil er maar één."

Tegelijkertijd worstelt ze met schuldgevoel tegenover vrouwen die niet zwanger kunnen worden; het doet haar schamen dat zij wél twee kinderen draagt terwijl anderen zo graag één zouden willen. Medisch zit het goed: de tweeling groeit en beide embryo’s doen het prima, maar mentaal blijft het voor Marieke zwaar. Ze besluit uiteindelijk het beste van de situatie te proberen te maken.

Kort samengevat: Marieke heeft een gewenste zwangerschap verkregen na jaren wachten, maar kampt met tegenstrijdige gevoelens nu het twee kinderen betreft — blijdschap over de gezondheid van de foetussen, maar ook angst, schaamte en rouw om het verloren ideaal van één kind.