Onderzoekers ontdekken: dit is waarom je moeder een hechtere band heeft met haar kleinkind dan met jou

In dit artikel:

James Rilling, hoogleraar aan de Emory University in Atlanta, onderzocht de evolutionaire rol van grootmoeders door de hersenactiviteit van ongeveer 50 vrouwen te scannen met functionele MRI. De proefpersonen hadden elk minstens één biologisch kleinkind in de leeftijd van 3 tot 12 jaar. Tijdens het scannen bekeken de grootmoeders foto’s van hun kleinkind, van hun eigen volwassen kind (of diens partner) en van een niet-familiaal kind en volwassene.

De scans lieten duidelijke verschillen zien: bij het bekijken van kleinkinderen werden vooral hersengebieden geactiveerd die samenhangen met emotionele empathie — zoals de insulaire cortex en de secundaire somatosensorische cortex — wat betekent dat grootmoeders gevoelservaringen van kleinkinderen lijken mee te beleven. Foto’s van hun eigen kind activeren juist gebieden die betrokken zijn bij cognitieve empathie, zoals de precuneus, wat meer duidt op het begrijpen van gedachten en intenties dan op het delen van emoties.

Rilling en collega’s concluderen dat grootmoeders geneigd zijn de emoties van hun kleinkinderen direct mee te voelen, wat verklarend kan zijn voor hun vaak belangrijke verzorgende rol en het positieve effect van grootouderbetrokkenheid op het welzijn van kleinkinderen. Bovendien wijzen andere studies erop dat intens contact met kleinkinderen ook gunstig kan zijn voor het geheugen van de grootmoeder. Bron: The Royal Society Publishing.