Na de kraamtijd weer aan het werk (deel 3): 'Een collega begon te loeien toen ik wilde kolven'

In dit artikel:

Annika (33) en Richelle (31) vertellen hoe terugkeren naar werk na hun kraamtijd anders uitpakte dan verwacht: de ene stapte weg van een vijandige werkomgeving, de ander houdt het vol maar betaalt daar emotioneel en fysiek een flinke prijs voor.

Annika werkt(e) als administratief medewerkster en stuitte op weinig begrip toen ze na haar bevalling wilde kolven op kantoor. Volgens onderzoek van het Voedingscentrum heeft een op de vijf werkgevers er moeite mee als vrouwen borstvoeding geven of kolven tijdens werktijd; Annika ervoer dat onderzoek in de praktijk. Haar leidinggevende en vooral mannelijke collega’s reageerden met spot en kleine pesterijen, en er leek bij collega’s weinig kennis over het bestaan van kolftijd of -ruimte. Omdat ze haar baas niet durfde aan te spreken en het werkklimaat haar zo belastte, overwoog ze zelfs te stoppen met borstvoeding. Uiteindelijk vertrok ze naar een andere baan: een dag minder werken, dichter bij huis, ongeveer hetzelfde salaris en wél begrip voor kolven. Nu ze opnieuw zwanger is, voelt ze zich veel rustiger over hoe het straks zal gaan.

Richelle is verpleegkundige op de oncologieafdeling en kreeg tweelingbaby’s. Zij beschrijft vooral de psychische nasleep van het ouderschap: de scheiding tussen werk en privé verdween, ze piekert voortdurend over thuis en betrekt het leed van patiënten snel op zichzelf. Fysiek voelde ze zich ook weerloos na zwangerschap en keizersnede; ondanks een half jaar verlof is ze langer niet hersteld en is een werkdag vaak uitputtend. Financiële overwegingen en haar liefde voor het vak houden haar op de werkvloer, maar ze denkt soms aan minder uren. Gelukkig ervaart ze steun van collega’s, die door hun eigen ervaringen empathie en praktische steun bieden, wat helpt bij het wennen aan de nieuwe realiteit.

Beide verhalen laten zien dat terugkeer naar werk na een zwangerschap zowel praktische obstakels (faciliteiten, roosters) als diepe emotionele en fysieke gevolgen kan hebben. Waar Annika uit een onveilige sfeer wegliep en een betere balans vond, blijft Richelle ondanks zware belasting doorgaan met de steun van collega’s. Morgen volgt in de serie een deskundige reactie van Sanne Nout over deze thema’s.