Moeder (37) rekent af met gentle parenting: 'We zijn ons natuurlijke gevoel kwijtgeraakt'

In dit artikel:

Fay Dekker (37), moeder van twee dochters, heeft genoeg van de overvloed aan opvoedlabels zoals gentle parenting, permissive of authoritative parenting. In plaats van te kiezen voor één vaste methode pleit ze voor wat ze "bewust opvoeden" noemt: ouderschap dat begint bij zelfkennis en contact met het kind, niet bij het blind volgen van een theorie.

Bewust opvoeden betekent volgens Dekker dat je je eigen triggers herkent en je reacties kunt reguleren voordat je handelt. Praktische stappen zijn klein en concreet: even vertragen, drie keer diep ademhalen of simpelweg bewust voelen wat er in je gebeurt voordat je iets zegt. Dat vraagt geen magische technieken maar wel kennis van hoe je zenuwstelsel werkt en bereidheid om uit de automatische overlevingspatronen te stappen.

Dekker legt uit waarom vele ouders zich laten verleiden door opvoedstijlen: bij lastige fases zoals driftbuien of veel huilen zoeken we snel naar externe oplossingen, labels of handleidingen. Terwijl dergelijk gedrag vaak ontwikkelingsgericht en normaal is, raken ouders door werkdruk, sociale media en prestatiedrang het contact met hun eigen regulatie kwijt. Daardoor voelen ze zich onhandig en falend als ze terugvallen op oude reacties — iets wat vooral speelt bij moeders van haar generatie, die opgevoed werden met de boodschap vooral sterk en tegelijk aardig te zijn.

Belangrijke nuance in Dekkers aanpak is het combineren van empathie met duidelijke grenzen. Emoties mogen er zijn, maar bepaald gedrag dat onveilig is voor anderen (bijvoorbeeld deuren slaan met een baby in de buurt) wordt ingedamd. Ze geeft het voorbeeld van haar vijfjarige: boosheid is toegestaan, maar er worden veilige grenzen gesteld en alternatieven geboden (zoals even op de gang schreeuwen). Daarmee wil ze laten zien dat opvoeden niet om perfecte consistentie gaat; kinderen hebben vooral emotionele veiligheid en betrouwbare relatie, geen starre regels voor elk moment.

Dekker waarschuwt ook voor het verwarren van intuïtie met aangeleerde, stressgedreven patronen. Echte intuïtie voelt volgens haar rustig en helder; automatische reacties voelen urgent en zwart-wit. Haar advies: gebruik bekende opvoedstijlen als inspiratie, niet als identiteit. Investeer vooral in je eigen regulatievermogen — leer je patronen kennen, oefen vertragen en voel wanneer je overspoeld raakt — want je eigen gemoedstoestand beïnvloedt het kind meer dan welk theoretisch model dan ook.

Kortom: minder methode, meer zelfinzicht en verbinding — met ruimte voor emoties én praktische grenzen. Dit is een pleidooi voor flexibel, bewuste ouderlijke aanwezigheid boven het volgen van een vast protocol.