Megan: 'Mijn zus vindt dat ik mijn kinderen mishandel, alleen vanwege onze eetregels'

In dit artikel:

Megan wil haar kinderen gezond opvoeden, maar haar zus vindt dat ze daarin te ver gaat. Tijdens een familieweekend beschuldigde haar zus haar zelfs van kindermishandeling vanwege haar strenge eetregels. Die uitspraak kwam hard aan, omdat haar zus weet dat Megan vroeger anorexia had en nog altijd een moeilijke relatie met eten heeft.

Megan denkt voortdurend na over wat en hoeveel ze eet. Zelf kiest ze vrijwel altijd voor salade en eet ze niet mee als haar gezin pizza of ander fastfood neemt. Juist omdat ze haar kinderen niet met haar eigen eetproblemen wil belasten, probeert ze hen gezonde gewoontes mee te geven. Thuis krijgen ze vooral bruin brood, weinig frisdrank en zelden patat, pizza, pannenkoeken of poffertjes. McDonald’s is volgens Megan iets voor bijzondere gelegenheden, bijvoorbeeld tijdens een lange autorit naar Spanje.

Tijdens het familieweekend mochten haar kinderen wel uitzonderingen maken. Ze konden witte broodjes met zoet beleg eten, maar moesten eerst een bruin broodje met gezond beleg nemen. Ook bood Megans zus haar dochter Liv cola aan. Megan liet Liv kiezen tussen een glaasje cola tijdens het weekend of de volgende dag uit eten. Liv koos ervoor te wachten. Megan zag dat als een voorbeeld van een kind dat zelf een afgewogen beslissing kon nemen, terwijl haar zus vooral strenge controle zag.

Ook bij patat serveert Megan standaard groente, zoals paprika, komkommer of sperziebonen. Haar zus vindt dat kinderen soms gewoon zonder regels van hun eten moeten kunnen genieten. Een opmerking van Liv over het eten van een pannenkoek met bestek bevestigde voor haar zus volgens Megan opnieuw dat de kinderen weinig vrijheid krijgen.

Na de beschuldiging begon Megan te twijfelen of ze inderdaad te streng is. Ze besprak de situatie uitgebreid met haar man Finn, die vindt dat ze hun kinderen normaal en gezond opvoeden. Volgens hem verbieden ze niet alles en krijgen de kinderen regelmatig iets lekkers. Megan erkent dat haar verleden haar kijk op voeding beïnvloedt en blijft zich afvragen of ze haar kinderen genoeg ruimte geeft om zelf een gezonde relatie met eten te ontwikkelen.

Tegelijkertijd benadrukt ze dat haar kinderen zelf niet klagen. Ze zijn gewend aan de regels en vinden groente, beperkte frisdrank en weinig fastfood normaal. Megan had begrip kunnen opbrengen voor kritiek of bezorgdheid van haar zus, maar vindt de beschuldiging van mishandeling onterecht en kwetsend.