Mediapedagoog: dit kun je als ouder doen als je puber Andrew Tate kijkt
In dit artikel:
Marleen (moeder) ontdekt dat haar 15‑jarige zoon video's en podcasts van Andrew Tate en soortgelijke mannen volgt en schrikt van de vrouwonvriendelijke opmerkingen die hij thuis maakt. Ze zoekt manieren om het onderwerp bespreekbaar te maken zonder de relatie te beschadigen. Mediapedagoog en zorgethicus Jacqueline Kleijer — die onderzoek deed naar hoe jongens van 11–15 jaar de manosfeer beleven — geeft praktische adviezen voor ouders en opvoeders.
Waarom jongeren dit soort content zoeken
In de puberteit zijn jongeren volop bezig met identiteit en zingeving. Als ze offline weinig ruimte vinden om hierover te praten, wenden ze zich online waar algoritmes snel meer vergelijkbare content aanbieden. De manosfeer spreekt sommige jongens aan omdat die harde, eenvoudige antwoorden en een gevoel van richting biedt in een onzekere fase.
Concrete gesprekstips
- Neem je kind serieus: minimaliseer opmerkingen die het internet wél serieus lijkt te nemen, want dat vergroot de afstand.
- Vermijd oordelen en directe afwijzing van ideeën die onderdeel zijn geworden van iemands identiteit; dit duwt jongeren vaak juist dieper het online circuit in.
- Stel open vragen zoals: “Waarom denk je dat?” of “Waar hoorde je dat?” en vraag of je mee mag kijken; zo leer je de context en het gedachtegoed kennen voordat je reageert.
- Deel je eigen perspectief rustig en verbindend, en leer dat meerdere visies naast elkaar kunnen bestaan — een fundament van democratisch denken.
Wat níet werkt
Het haspelen van een kritische opmerking met een verwijt als “Denk je dat ook over je zus?” blijkt vaak contraproductief: in extreme gevallen luisteren jongens minder naar hun moeder en kunnen empathische verplaatsing moeilijk zijn. Ook het simpelweg ontkrachten van online boodschappen faalt als er geen alternatief of tegenkracht geboden wordt.
Effectieve vervolgstappen
- Zorg voor positieve rolmodellen die de jongen wél respecteert (trainer, oom, sporter) en betrek hen bij gesprekken; gezamenlijke invloed werkt vaak beter dan alleen ouderlijke correcties.
- Kijk samen films waarin thema’s aan bod komen; praten over een film voelt minder direct confronterend en biedt aanknopingspunten om morele en maatschappelijke vragen te bespreken.
- Breng het onderwerp op niet-bedreigende plekken — tijdens een wandeling of autorit — en zet telefoons aan de kant om echte aandacht te tonen.
- Geef vaker complimenten over prestaties en gedrag (inhoudelijk), zodat het kind zich gezien voelt en minder geneigd is bevestiging uitsluitend online te zoeken.
Kleijers kernboodschap is: wacht niet te lang met ingrijpen. Als schadelijke content onbeantwoord blijft, kan die de werkelijkheid van een jongere worden. Door serieus te luisteren, nieuwsgierigheid te tonen en alternatieve voorbeelden en gesprekken aan te bieden, vergroot je de kans dat een puber kritisch leert nadenken in plaats van zich onkritisch te identificeren met radicaal online gedachtegoed.