Martijn (39) droeg tijdelijk alleen de zorg voor vier kinderen: 'Tot mijn verrassing genoot ik er ook van'

In dit artikel:

Martijn (39) en Larissa (38) verdelen de zorg voor hun vier kinderen normaal gesproken zoveel mogelijk gelijk. Toen Larissa werd geopereerd, nam Martijn tijdelijk alle zorgtaken op zich. Hij moest zonder overlegpartner de dagen organiseren, beslissingen nemen en ervoor zorgen dat het gezin bleef draaien.

De combinatie van vier kinderen, gebroken nachten en onverwachte gebeurtenissen bleek intensief. Tijdens een nacht werd Martijn vier keer wakker voor een voeding en moest hij ook zijn oudste helpen slapen. Daardoor ervoer hij sterker dan voorheen hoe de voortdurende, vaak kleine verantwoordelijkheden zich opstapelen. Tegelijkertijd merkte hij dat hij de volledige verantwoordelijkheid goed aankon en er zelfs plezier aan beleefde.

Martijn kreeg veel hulpaanbiedingen van familie en vrienden. Dat waardeerde hij, maar hij vroeg zich ook af of mensen bij een moeder minder snel zouden aannemen dat zij het alleen niet zou redden. Zijn moeder en schoonmoeder hoorden bovendien stress in zijn stem, terwijl hij de situatie vooral als een drukke, maar normale dag met kinderen ervoer.

Na twee dagen vond Martijn de situatie niet alleen zwaar en chaotisch, maar ook leuk. Hij bracht meer tijd met zijn kinderen door en kreeg extra aandacht voor hun behoeften. Larissa voelde zich schuldig dat ze tijdens haar herstel niet kon meehelpen, maar volgens Martijn hoefde dat niet: haar enige taak was herstellen, terwijl hij de zorg vanzelfsprekend overnam.

Dat hij zich goed voorbereid voelde, schrijft hij deels toe aan een bewuste keuze die het stel maakte na de geboorte van hun eerste kind. Beiden zorgden toen al periodes volledig alleen voor hun baby, zodat ze leerden zelfstandig een dag in te delen en verantwoordelijkheid te dragen. Martijn denkt dat partners er baat bij kunnen hebben om elkaar af en toe bewust alleen met de kinderen achter te laten, bijvoorbeeld tijdens een korte vakantie.

De ervaring vergrootte vooral zijn respect voor ouders die permanent alleen voor hun kinderen zorgen. Hij wist dat Larissa na haar herstel zou terugkeren, waardoor de belasting tijdelijk was. Zijn belangrijkste conclusie is dat partners niet alleen taken moeten verdelen, maar ook allebei moeten weten dat ze de volledige zorg aankunnen. Vertrouwen, ruimte en elkaar kunnen opvangen zijn volgens hem minstens zo belangrijk als de precieze verdeling van taken.