Marloes zit in de schuldsanering: 'Van 50 euro per week moet ik het redden'

In dit artikel:

Marloes (38) zit in de schuldsanering omdat haar ex tijdens hun huwelijk tienduizenden euro’s aan schulden maakte. Omdat ze in gemeenschap van goederen trouwden, werd zij daar ook voor aansprakelijk gesteld en verloor ze ook haar eigen spaargeld. Haar financiële leven wordt nu door een bewindvoerder geregeld: elke week staat er ongeveer vijftig euro op haar rekening. Ze leeft uiterst zuinig — boodschappen bij de Lidl, aanbiedingen volgen, vooruit koken — en gebruikt kinderbijslag voor kleding van haar zoon; voor zichzelf geeft ze vrijwel niets uit.

Haar zoon Dean is zeven jaar en heeft een verstandelijke beperking en een autismespectrumstoornis; zijn ontwikkelingsniveau ligt op dat van een kind van ongeveer tweeënhalf jaar en zijn IQ wordt rond de vijftig geschat. Dean heeft veel behoefte aan structuur; dagelijkse handelingen staan met pictogrammen op een groot bord aangegeven. Hij houdt van buitenactiviteiten zoals de kinderboerderij, fietsen en zwemmen. Dean volgt speciaal onderwijs en gaat in het weekend naar een logeerhuis waarvoor hij slechts vijf euro eigen bijdrage betaalt — een voorziening die Marloes pas via een andere moeder ontdekte. De eerste keren vond ze het stil en spannend thuis zonder hem, maar inmiddels ervaart ze die weekendopvang als broodnodige ademruimte.

Na de echtscheiding in 2013 probeerde Marloes haar baan op de longafdeling van een ziekenhuis te behouden, maar door de onvoorspelbaarheid van Deans zorgbehoefte lukte dat niet. Nu ontvangt ze bijstand (ongeveer €982,72 per maand) en verricht als tegenprestatie vier dagen per week de boekhouding en administratie van een buurthuis. Die klus past goed: het werk met cijfers bevalt en de vrijwilligersfunctie is flexibel genoeg om haar beschikbaar te houden voor haar zoon.

Marloes heeft nog een jaar schuldsanering te gaan; daarna vervalt wat er dan nog openstaat en krijgt ze een poststop, waardoor deurwaarders haar niet meer kunnen lastigvallen. Hoewel vrij van schulden zijn een grote last zou wegnemen, verwacht ze geen plotseling ander leven; haar eerste doel zou zijn om, al is het bescheiden, te sparen voor Deans toekomst, bijvoorbeeld een klein bedrag per maand voor zijn opleiding. Uiteindelijk zoekt ze vooral rust en zekerheid voor zichzelf en haar zoon.