Marja's dochter leert fietsen: 'Ik rende achter haar aan en zag de ramp zich langzaam ontvouwen"

In dit artikel:

Marja vertelt hoe het leren fietsen van haar dochter geen rustige oefenronde werd, maar een reeks komische bijna-ongelukken door pure afleiding. Haar dochter pakte het fietsen zelf opvallend snel op: trappen, sturen en remmen gingen redelijk goed, maar ze liet zich onderweg telkens meeslepen door alles om haar heen. Tijdens een van de eerste ritten zag ze een open boek op het fietspad, boog zich er nieuwsgierig overheen en belandde bovenop het boek en naast haar fiets.

Niet lang daarna ging het opnieuw mis toen een vlinder haar aandacht trok. In plaats van door te fietsen, draaide ze mee met het dier en reed ze zo de struiken in. Sindsdien merkt Marja dat elk ritje nieuwe verrassingen oplevert: honden, bloemen, katten, een ijsje of zelfs een wolk kunnen haar dochter volledig van koers brengen. Daardoor voelt Marja zich onderweg niet alleen moeder, maar ook verkeersregelaar en waakzame begeleider.