Marieke: 'Wat heb je aan een ton op de bank als je geen herinneringen maakt?'

In dit artikel:

Marieke (38), alleenstaande moeder van Isa (6), is nooit een spaarder geweest. Als kind gaf ze ontvangen geld direct uit en ook haar moeder hield van luxe en winkelen. Na het plotselinge overlijden van haar moeder aan alvleesklierkanker werd Mariekes overtuiging sterker dat je van het leven moet genieten zolang het kan. Geld oppotten vindt ze daarom minder belangrijk dan ervaringen opdoen.

Ook met haar ex-partner Samuel, de vader van Isa, gaf ze gemakkelijk geld uit. Toen ze uit elkaar gingen, hield Marieke 1.000 euro spaargeld over. Dat bedrag bewaart ze als buffer voor bijvoorbeeld een autoreparatie of een kapotte wasmachine. Meer spaargeld heeft ze momenteel niet.

Maandelijks heeft Marieke, dankzij haar salaris, toeslagen, kinderbijslag en alimentatie, ongeveer 3.200 euro te besteden. Ze betaalt slechts 600 euro huur voor een appartement van haar vader en houdt daardoor relatief veel bestedingsruimte over. Dat geld gaat op aan lunches en weekendjes met haar dochter, etentjes met vriendinnen, kleding en schoonheidsbehandelingen. Ze vindt dat gerechtvaardigd omdat ze hard werkt.

Een belangrijke reden dat ze zich weinig zorgen maakt over de toekomst, is de verwachte erfenis van haar 79-jarige vader. Zijn gezondheid is verslechterd en Marieke en haar zus verwachten dat hij niet lang meer te leven heeft. Hoewel hun band afstandelijk is, denkt Marieke dat er een aanzienlijk bedrag op hen wacht: haar vader bezit onder meer een hypotheekvrij huis, het appartement waarin zij woont en een flinke spaarrekening.

Marieke fantaseert al over de besteding van het geld, zoals een reis naar Amerika met Isa. Ze wil de erfenis ook laten beleggen en advies inwinnen om te voorkomen dat ze alles impulsief uitgeeft. Daarnaast wil ze een eigen huis met tuin kopen. Het huidige appartement zou zij samen met haar zus kunnen verhuren.

Ondanks haar losse omgang met geld is Marieke gul voor anderen. Ze betaalt geregeld etentjes voor een alleenstaande vriendin met weinig inkomen en geeft de dochter van die vriendin Isa’s te klein geworden kleding. Ze ziet geld niet alleen als middel om zelf van te genieten, maar ook om anderen te helpen.