Marieke had een buitenbaarmoederlijke zwangerschap: 'Ik moest met spoed geopereerd worden'

In dit artikel:

Marieke meldde zich met hevige pijn rechtsonder in haar buik bij de huisarts. Ze dacht zelf aan obstipatie, terwijl de huisarts rekening hield met een blindedarmontsteking. Op de spoedeisende hulp bleek na een echo dat ze bijna acht weken zwanger was van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.

Het vruchtje had zich ingenesteld in haar eileider. De bloeding die Marieke voor een menstruatie had aangezien, bleek daarmee samen te hangen. Hoewel op de echo nog een hartje klopte, kon de zwangerschap niet levensvatbaar worden voortgezet en was de situatie gevaarlijk voor Marieke: een groeiend vruchtje kan de eileider laten barsten. Ze werd diezelfde avond met spoed geopereerd. Haar eileider kon niet worden behouden.

De plotselinge overgang van blijdschap over een zwangerschap naar verdriet om het verlies en angst voor haar kinderwens was zwaar. De gynaecoloog stelde haar gerust: met één eileider bleef ze waarschijnlijk vruchtbaar. Na twee menstruatiecycli mochten Marieke en haar partner Lars opnieuw proberen zwanger te worden. De kans op een nieuwe buitenbaarmoederlijke zwangerschap was wel iets verhoogd, maar bleef volgens de arts beperkt.

Anderhalf jaar geleden kreeg Marieke na een probleemloze zwangerschap zoon Simon, onder begeleiding van de gynaecoloog. Inmiddels proberen zij en Lars een tweede kind te krijgen.

Bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap nestelt een bevruchte eicel zich buiten de baarmoeder, meestal in een eileider. In het begin zijn de klachten vaak niet duidelijk: een zwangerschapstest kan positief zijn en misselijkheid of gevoelige borsten kunnen optreden. Later ontstaan vaak buikpijn en bloedingen. Zo’n zwangerschap kan niet worden uitgedragen en moet worden behandeld om ernstige complicaties te voorkomen. Na een eerdere buitenbaarmoederlijke zwangerschap wordt bijna 60 procent van de vrouwen opnieuw zwanger; de kans op een herhaling ligt rond 10 tot 12 procent.